Kisasi kilikuwa kimeanza kuchemka ndani ya kifua cha Abdul, kikishindana na sumu ya Mzee Majini iliyokuwa ikiendelea kutafuna mwili wake. Pamoja na udhaifu wake, hasira ya kusalitiwa na Aisha—binti aliyemtoa kafara mke wake kwa ajili yake—ilimpa nguvu ya ajabu ya kishujaa.

Abdul alimpigia simu mwanasheria wake, Wakili Msando, katikati ya usiku. Sauti yake ilikuwa ya kukwaruza na iliyojaa maumivu. "Msando... andika mabadiliko ya wosia wangu sasa hivi. Nyumba ya Kigamboni, magari, na akiba yangu yote ya benki... nafuta jina la Aisha. Kila kitu kirudi kwa mke wangu Nasra, pindi atakapotoka gerezani."

Alipokata simu, Abdul alijitahidi kujikokota hadi bafuni. Alijitazama kwenye kioo; alikuwa mzee wa miaka sabini ndani ya mwili wa mwanamume wa miaka arobaini. "Aisha... umenicheza shere," alinong'ona huku akitapika damu nyepesi kwenye sinki.

Wakati huo huo kule Masaki, maisha ya Aisha yalikuwa yamegeuka kuwa paradiso ndogo. Daktari Frank hakuwa na mchezo; kila asubuhi Aisha alikuwa akiamshwa na busu la shingoni na kifungua kinywa kitandani. Frank alijua siri ya mwili wa Aisha kuliko Abdul alivyowahi kuijua.

Usiku huo, Frank alimwandaa Aisha kwa namna nyingine. Alitumia barafu ndogo za duara, akizipitisha kwenye mgongo wa Aisha kuelekea kiunoni, jambo lililomfanya binti huyo asisimke na kutoa vilio vya mahaba ambavyo vilizidi hata vile vya zamani.

"Frank... ah... unanifanya nijihisi kama malkia," Aisha aliguna, huku akizungusha kiuno chake kufuata mdundo wa mikono ya Frank. Safari hii, Aisha aliamua kumpa Frank kila mbwembwe aliyokuwa nayo. Alimvuta Frank na kumkalisha kwenye kiti, kisha akaanza kumchezea kwa madaha, akizungusha makalio yake mbele ya macho ya daktari huyo huku akivua nguo zake moja baada ya nyingine kwa mwendo wa polepole (striptease).

Frank alipagawa. Alimnyanyua Aisha na kumpandisha juu ya meza ya kioo ya chumbani. Katika mwanga wa mishumaa, miili yao ilikutana kwa kishindo. Frank alikuwa na kasi na nguvu, akimzungusha Aisha katika staili mbalimbali zilizomfanya binti huyo ajihisi kama yupo kwenye sayari nyingine. Hakukuwa na kivuli cha Nasra, wala harufu ya sumu—palikuwa na raha tupu.

Hata hivyo, katikati ya kilele cha mahaba yao, simu ya Aisha ilianza kuita mfululizo. Alikuwa ni Anita, rafiki wa Nasra. Aisha alikasirika na kuipokea.

"Haloo! Anita, nini tena usiku huu?" Aisha alifoka, huku bado akiwa anapumulia juu juu kutokana na mikiki ya Frank.

"Aisha, unajua nini kimetokea Kigamboni? Abdul amekufa!" Anita alisema kwa sauti ya kutisha. "Na ameacha barua kwa polisi... ameelezea kila kitu kuanzia mwanzo. Amesema wewe ndiye uliyemshawishi kumpa Nasra sumu ili mpate mali zake. Polisi wapo njiani kuja hapo Masaki!"

Aisha alihisi damu imeganda. Alimtazama Frank ambaye alikuwa bado anajaribu kumvuta kitandani kwa mahaba. "Frank... tunatakiwa kukimbia! Abdul amekufa na ameniingiza kwenye matatizo!"

Aisha hakujua kuwa Anita alikuwa akidanganya sehemu ya habari hiyo. Abdul hakuwa amekufa bado, bali alikuwa amepelekwa hospitalini akiwa mahututi, na barua ile haikuwa kwa polisi, bali ilikuwa ni mtego wa kumvuta Aisha arudi Kigamboni ili Nasra (kupitia watu wake) amalizane naye.

Frank, akihofia taaluma yake na kashfa ya mapenzi na mgonjwa wake wa zamani, uso wake ulibadilika. "Kimbia? Aisha, mimi nina heshima yangu. Kama kuna polisi, huwezi kubaki hapa!"

Ule upendo wa "amani" wa Frank ulianza kuyeyuka mara moja mbele ya tishio la gereza. Aisha alijikuta akifukuzwa Masaki usiku ule ule, akiwa hana pa kwenda, huku simu yake ikianza kupokea jumbe za kutisha kutoka kwa namba asizozijua zikisema: *"Kizazi kimetoka, sasa ni zamu ya roho."*

---
**Itaendelea Sehemu ya 13...**