Hans alifikia kilele cha mlima huku mwili wake ukiwa haugusi ardhi vizuri; alikuwa akielea kutokana na shinikizo la nishati iliyokuwa ndani yake. Lile "balaa" lake sasa lilikuwa kama kioo (transparent), likionyesha mishipa ya dhahabu, fedha, na damu ikipishana ndani kwa kasi ya ajabu. Kila mapigo ya moyo wake yalitoa sauti ya radi inayorejea milimani.

Pale juu, alimkuta mke wake wa ndoa, Mama Mchungaji Cathe, akiwa amesimama karibu na Daktari ambaye sasa alikuwa amevaa mavazi ya kinga ya kibaolojia. Cathe alikuwa akilia, akimwona mumewe ambaye hakuwa mwanadamu tena bali ni kiumbe cha ajabu kinachong’ara.

"Hans! Mume wangu, rudi kwetu!" Cathe alipiga kelele kwa uchungu.

Daktari alishika kifaa chake cha kupimia na kusema kwa sauti ya kukata tamaa, "Hans, hatua ya kumi na nane imefika. Hakuna mwanamke duniani anayeweza kubeba nishati iliyobaki mwilini mwako. Ukimwaga shahawa hizi za mwisho ndani ya binadamu, utamlipua na kumuua papo hapo!"

Hans alikuwa anauguta, uchu wake ulikuwa umefika kiwango cha "Utakatifu wa Mwili." Alimwangalia Cathe kwa macho ya huruma, lakini lile balaa lilikuwa linamfanya atetemeke kwa hitaji la mwisho. "Daktari... nifanye nini? Siwezi kuhimili... nitalipuka!"

"Kuna njia moja tu," Daktari alisema akitetemeka. "Lazima urudishe nishati hii kule ilikotoka—kwenye asili. Pale kwenye chemchemi ya maji ya moto ya mlima huu. Ukifanya tendo na ardhi yenyewe kupitia chemchemi hiyo, utapona, lakini utapoteza nguvu hizi milele."

Hans hakusubiri. Alijitupa kwenye shimo la chemchemi ya maji ya moto yaliyokuwa yakitoka ndani ya ardhi. Alipogusa maji yale, mlima mzima ulitetemeka. Hans alishindilia mlingoti wake wa kioo kwenye tundu la mwamba ambako maji ya moto yalikuwa yakibubujika.

*BOOOOOOM-STUUUU-MRAAAA!* Mlipuko mkubwa wa mwanga mweupe ulitanda kilele cha mlima. Hans alihisi kila tone la nishati ya zile dawa likimtoka kwa kasi ya ajabu. Alimwaga shahawa zake za mwisho ambazo sasa zilikuwa na rangi ya upinde wa mvua ndani ya tumbo la mlima. Ardhi ilimeza kila kitu, na chemchemi ile ikabadilika rangi na kuwa ya dhahabu.

Baada ya dakika kumi za mwanga mkali, utulivu ulirejea. Hans alikuwa amelala kando ya chemchemi, akiwa uchi wa mnyama, lakini sasa mwili wake ulikuwa umerudi katika hali ya kawaida. Lile "balaa" lilikuwa limepotea na kurudi kwenye saizi yake ya kawaida ya kibinadamu.

Cathe alimkimbilia na kumkumbatia, akimvua kanga yake na kumstiri. Hans alifungua macho na kutabasamu, "Cathe... nimerudi. Balaa limeisha."

Daktari alikaribia na kuangalia chemchemi ile. "Hans, umefanya jambo ambalo hakuna mwanaume amewahi kufanya. Umeishinda dawa. Lakini kuanzia leo, maji ya chemchemi hii yatakuwa na uwezo wa kutibu utasa kwa kila mwanamke atakayeyagusa."

Hans alirudi kijijini kwake akiwa mnyenyekevu zaidi. Alijenga upya kanisa lake, lakini hakuwahi tena kugusa dawa yoyote ya kuongeza nguvu. Alibaki kuwa mume mwaminifu kwa Cathe, na hadithi ya "Balaa la Mchungaji" ilibaki kuwa fundisho kubwa kijijini hapo—kwamba kila kitu kina kiasi chake, na nguvu kubwa inahitaji nidhamu kubwa.

**MWISHO WA STORY.**