Episode 13: Mgeni wa Ofisini na Tabasamu la Tofauti
Baada ya msukosuko wa Victor na wahuni wake kutatuliwa na vyombo vya sheria, amani na utulivu vilirudi tena mtaani. Hata hivyo, nilijua ilikuwa wakati wa kusogeza maisha yangu mbele. Wiki mbili baadaye, nilipata simu ya furaha iliyonita kufanya usahili wa mwisho (*final interview*) katika kampuni moja kubwa ya kimataifa ya uwekezaji na ushauri wa kibiashara iitwayo *Apex Horizons*.
Siku hiyo nilivaa suti yangu ya kazi ya rangi ya udongo, yenye heshima na inayostahili mwanamke anayejiamini. Nilitembea kuelekea ghorofa ya kumi ya jengo lile la kifahari katikati ya jiji.
Nilipoingia kwenye chumba cha mikutano kwa ajili ya usahili, nilikuta jopo la watu watatu. Lakini mwanaume mmoja aliyekuwa ameketi katikati ndiye aliyenivutia umakini wangu mara moja. Alikuwa anaitwa **Daniel**.
Daniel alikuwa kijana mtanashati wa miaka kama thelathini hivi, mwenye muonekano wa utulivu, macho yenye akili na tabasamu la dhati lisilokuwa na mawaidha wala kibri. Tofauti na wanaume wengine niliowahi kukutana nao waliokuwa wakikazia macho yao kwenye umbo langu, Daniel alinitazama usoni moja kwa moja. Alisikiliza kila neno nililosema kwa heshima kubwa na umakini wa hali ya juu.
Usahili ulipomalizika, Daniel alisimama na kunipa mkono kwa ustaarabu na nidhamu:
"Hongera sana Rahma. Uwasilishaji wako wa mawazo ya kibiashara ni wa kiwango cha juu sana. Siyo tu kwamba una elimu nzuri, bali una uwezo mkubwa wa kufikiri."
Maneno yake hayakuwa na ushawishi wa bei nafuu au kebehi. Yalitoka moyoni mwake. Siku mbili baadaye, nilipokea barua ya ajira rasmi kama Mshauri Mwandamizi wa Biashara (*Senior Business Consultant*).
Katika miezi ya kwanza ya kazi, nilifanya kazi kwa karibu sana na Daniel. Daniel alikuwa Makamu wa Mkurugenzi wa Kampuni, lakini hakuwahi kutumia nafasi yake au cheo chake kunishinikiza au kunionyesha dharau. Alikuwa mwalimu, kiongozi, na rafiki wa dhati. Kila mara tulipokuwa tukichelewa ofisini kumalizia ripoti za kazi, Daniel alihakikisha ananiagizia chakula kizuri na kisha anagharimia teksi ya kunirudisha nyumbani salama, bila hata siku moja kujaribu kuniomba nimpandishe chumbani kwangu au kunigusa vibaya.
Ustaarabu na nidhamu yake vilianza kuushangaza moyo wangu. *Je, kweli kuna mwanaume wa namna hii katika ulimwengu wa leo?*
Siku moja ya Alhamisi jioni, baada ya kukamilisha mradi mkubwa wa uwekezaji uliotuletea mafanikio makubwa, Daniel alinialika chakula cha jioni katika mgahawa mmoja tulivu na wa kifahari unaotazama bahari.
Mazingira yalikuwa na taa mwororo na muziki wa taratibu wa *instrumentals*. Nikiwa nimekaa mkabala naye, Daniel alitazama machoni mwangu kwa muda mrefu kisha akatabasamu taratibu.
"Rahma," Daniel alianza kuongea, sauti yake ikiwa mwororo na iliyojaa ukweli. "Nimefanya kazi nawe kwa miezi kadhaa sasa. Sijawahi kukutana na mwanamke mwenye akili, bidii, na heshima kama wewe. Moyo wangu unakuvulia kofia. Ningependa tukuze urafiki wetu uwe zaidi ya kazi... Ningependa uwe mwanamke wa maisha yangu."
Moyo wangu ulipiga kwa kasi. Lakini tofauti na hapo awali, safari hii haikuwa kwa hofu au msisimko wa hatari, bali ilikuwa ni hisia za utulivu na amani ambazo sijawahi kuzihisi.
Hata hivyo, kivuli cha maisha yangu ya nyuma na msimamo wangu mkali viliibuka akilini mwangu. Nilijua kuwa huu ndio ulikuwa wakati wa kuwa muwazi 100% kabla ya kupiga hatua yoyote mbele.
Nilivuta pumzi ndefu, nikamtazama Daniel machoni na kusema:
"Daniel, nakuthamini sana na hisia zako zinanigusa. Lakini kabla hujafanya maamuzi yoyote kuhusu mimi, kuna ukweli mmoja mkubwa kuhusu maisha yangu na msimamo wangu ambao lazima uujue..."
Daniel aliweka mikono yake mezani, akainama kidogo kuelekea kwangu na kunishika kiganja changu kwa upole kabisa, bila nia yoyote ya kunitumia.
"Nipo tayari kusikiliza kila kitu, Rahma. Ambia chochote kilichopo moyoni mwako."
---
> **Je, Daniel atachukuliaje ukweli na msimamo wa Rahma wa kulinda bikra yake hadi siku ya ndoa? Je, atafanya kama wanaume wengine kwa kujaribu kumshawishi na kumfanya abadili mawazo, au ataonyesha ukomavu wa hali ya juu na kuukubali msimamo huo?**
> Usikose **Episode 14: Ukweli Mbele ya Meza na Mtihani wa Daniel**!
Siku hiyo nilivaa suti yangu ya kazi ya rangi ya udongo, yenye heshima na inayostahili mwanamke anayejiamini. Nilitembea kuelekea ghorofa ya kumi ya jengo lile la kifahari katikati ya jiji.
Nilipoingia kwenye chumba cha mikutano kwa ajili ya usahili, nilikuta jopo la watu watatu. Lakini mwanaume mmoja aliyekuwa ameketi katikati ndiye aliyenivutia umakini wangu mara moja. Alikuwa anaitwa **Daniel**.
Daniel alikuwa kijana mtanashati wa miaka kama thelathini hivi, mwenye muonekano wa utulivu, macho yenye akili na tabasamu la dhati lisilokuwa na mawaidha wala kibri. Tofauti na wanaume wengine niliowahi kukutana nao waliokuwa wakikazia macho yao kwenye umbo langu, Daniel alinitazama usoni moja kwa moja. Alisikiliza kila neno nililosema kwa heshima kubwa na umakini wa hali ya juu.
Usahili ulipomalizika, Daniel alisimama na kunipa mkono kwa ustaarabu na nidhamu:
"Hongera sana Rahma. Uwasilishaji wako wa mawazo ya kibiashara ni wa kiwango cha juu sana. Siyo tu kwamba una elimu nzuri, bali una uwezo mkubwa wa kufikiri."
Maneno yake hayakuwa na ushawishi wa bei nafuu au kebehi. Yalitoka moyoni mwake. Siku mbili baadaye, nilipokea barua ya ajira rasmi kama Mshauri Mwandamizi wa Biashara (*Senior Business Consultant*).
Katika miezi ya kwanza ya kazi, nilifanya kazi kwa karibu sana na Daniel. Daniel alikuwa Makamu wa Mkurugenzi wa Kampuni, lakini hakuwahi kutumia nafasi yake au cheo chake kunishinikiza au kunionyesha dharau. Alikuwa mwalimu, kiongozi, na rafiki wa dhati. Kila mara tulipokuwa tukichelewa ofisini kumalizia ripoti za kazi, Daniel alihakikisha ananiagizia chakula kizuri na kisha anagharimia teksi ya kunirudisha nyumbani salama, bila hata siku moja kujaribu kuniomba nimpandishe chumbani kwangu au kunigusa vibaya.
Ustaarabu na nidhamu yake vilianza kuushangaza moyo wangu. *Je, kweli kuna mwanaume wa namna hii katika ulimwengu wa leo?*
Siku moja ya Alhamisi jioni, baada ya kukamilisha mradi mkubwa wa uwekezaji uliotuletea mafanikio makubwa, Daniel alinialika chakula cha jioni katika mgahawa mmoja tulivu na wa kifahari unaotazama bahari.
Mazingira yalikuwa na taa mwororo na muziki wa taratibu wa *instrumentals*. Nikiwa nimekaa mkabala naye, Daniel alitazama machoni mwangu kwa muda mrefu kisha akatabasamu taratibu.
"Rahma," Daniel alianza kuongea, sauti yake ikiwa mwororo na iliyojaa ukweli. "Nimefanya kazi nawe kwa miezi kadhaa sasa. Sijawahi kukutana na mwanamke mwenye akili, bidii, na heshima kama wewe. Moyo wangu unakuvulia kofia. Ningependa tukuze urafiki wetu uwe zaidi ya kazi... Ningependa uwe mwanamke wa maisha yangu."
Moyo wangu ulipiga kwa kasi. Lakini tofauti na hapo awali, safari hii haikuwa kwa hofu au msisimko wa hatari, bali ilikuwa ni hisia za utulivu na amani ambazo sijawahi kuzihisi.
Hata hivyo, kivuli cha maisha yangu ya nyuma na msimamo wangu mkali viliibuka akilini mwangu. Nilijua kuwa huu ndio ulikuwa wakati wa kuwa muwazi 100% kabla ya kupiga hatua yoyote mbele.
Nilivuta pumzi ndefu, nikamtazama Daniel machoni na kusema:
"Daniel, nakuthamini sana na hisia zako zinanigusa. Lakini kabla hujafanya maamuzi yoyote kuhusu mimi, kuna ukweli mmoja mkubwa kuhusu maisha yangu na msimamo wangu ambao lazima uujue..."
Daniel aliweka mikono yake mezani, akainama kidogo kuelekea kwangu na kunishika kiganja changu kwa upole kabisa, bila nia yoyote ya kunitumia.
"Nipo tayari kusikiliza kila kitu, Rahma. Ambia chochote kilichopo moyoni mwako."
---
> **Je, Daniel atachukuliaje ukweli na msimamo wa Rahma wa kulinda bikra yake hadi siku ya ndoa? Je, atafanya kama wanaume wengine kwa kujaribu kumshawishi na kumfanya abadili mawazo, au ataonyesha ukomavu wa hali ya juu na kuukubali msimamo huo?**
> Usikose **Episode 14: Ukweli Mbele ya Meza na Mtihani wa Daniel**!