Jua la asubuhi lilichomoza kwa simanzi nzito juu ya nyumba ya marehemu Mzee Rashidi. Uwanja wa nyumba hiyo, ambao mara zote ulikuwa na amani na vicheko vya familia, ulitawaliwa na turubai jeusi na viti vya plastiki vilivyopangwa kwa safu. Wanawake walikuwa wameketi upande mmoja wakilia kwa sauti za chini, huku wanaume wakijumuika pembezoni wakizungumza kwa sauti za kunong'ona.

Taarifa za kifo cha ghafla cha Mzee Rashidi zilikuwa zimeshasambaa mtaa mzima, lakini siri iliyo nyuma ya kifo chicho haikubaki sirini tena. Kila mtu alikuwa akijua kuwa mzee huyo wa heshima alipatwa na shambulio la moyo baada ya kumfumania binti yake, Miriam, akiwa uchi na Baraka—rafiki wa karibu wa familia.

Gari la polisi liliegesha mita chache kutoka kwenye uwanja wa msiba. Askari wawili wa upelelezi walimshusha Miriam kutoka kwenye gari hilo ili aje kushiriki maandalizi ya mwisho ya mazishi ya baba yake. Miriam alikuwa amejifunga khanga iliyochakaa, uso wake ukiwa umevimba kwa kilio na macho yake yakiwa hayana matumaini tena.

Lakini kabla hata hajakanyaga mchanga wa uwanja wa nyumba ya baba yake, kaka mkubwa wa tumbo moja na Miriam, aitwaye Abdallah, alitoka ndani kwa kasi akiwa na hasira kali.

*"Rudi nyuma! Usikanyage hapa!"* Abdallah alinguruma kwa sauti iliyowafanya watu wote uwanjani wanyamaze na kumtazama.

Miriam alipiga magoti hapo hapo mchangani, akipiga makofi ya kuomba huruma: *"Kaka Abdallah... nakuomba... ninaruhusiwa kumwona baba kwa mara ya mwisho..."*

*"Huna baba hapa wewe mwanamke laana!"* Abdallah alimfokea huku machozi ya hasira yakimtiririka. *"Wewe ndiye uliyemwua baba! Uliweka tamaa zako za uasherati mbele ukamvua nguo mzee wa watu mpaka moyo wake ukapasuka kwa aibu! Unakuja kufanya nini hapa? Kumuua na mama pia?"*

Mama Rehema alitoka ndani akisaidiwa kutembea na mashemaji zake, uso wake ukiwa umejaa simanzi. Alipomwona Miriam akiwa amepiga magoti mchangani huku askari wakiwa wamemshikilia, aligundua kuwa vurugu zikizuka hapo, heshima ya marehemu ingepotea kabisa.

*"Abdallah, mwanangu..."* Mama Rehema alisema kwa sauti ya unyonge, *"Mwachieni aingie ndani atazame mwili wa baba yake. Mungu ndiye atakayemhukumu kwa uchafu aliofanya."*

*"Hapana Mama!"* mdogo wao wa kike, Rehema, alidondoka chini akilia kwa uchungu. *"Huyu dada ametulaza uchi mtaani! Kila mtu anatunyoshea vidole kwa sababu ya uchafu wake na 'Fundi Seremala'! Hatumtaki hapa!"*

Ndugu wa familia waligawanyika ghafla. Baadhi walidai kuwa Miriam anapaswa kupewa nafasi ya kuaga mwili wa baba yake kama mtoto wa damu, huku wengi wa ndugu wa karibu wakiamuru afukuzwe mara moja kwani uwepo wake ulikuwa ni matusi kwa marehemu.

Askari wa upelelezi waliona hali inazidi kuwa mbaya na usalama wa Miriam ulikuwa hatarini. Walimvuta taratibu na kumrudisha kwenye gari la polisi, huku Miriam akipiga kelele za simanzi zilizotoboa mioyo ya waliohudhuria.

---

**Inayofuata: EPISODE 17 – Uamuzi Mzito Mbele ya Jeneza**

Katika Episode 17, jeneza la Mzee Rashidi linawasilishwa uwanjani kwa ajili ya kuagwana wanandugu wanapoendelea kumtenga Miriam, ninachukua hatua ya kusimama mbele ya kadhia hiyo na kutoa kauli iliyobadilisha mwelekeo mzima wa msiba huo. Je, nitamruhusu Miriam kumzika baba yake au nitakamilisha maamuzi yangu ya kumtenga kabisa? Usikose muendelezo!