Episode 16: MWISHO WA NJIA
Chumba cha upasuaji kilikuwa cha baridi, kikiakisi ubaridi wa mauti uliokuwa umeanza kuitafuna roho ya Sulee. Wakati madaktari wakikata ngozi yake ili kutoa usaha uliokuwa umejaa kwenye mirija ya uzazi, Sulee alikuwa kwenye ulimwengu wa nusu kaputi. Alijiona akiwa kwenye shamba la maua na Masofa, kisha ghafla maua yale yakageuka kuwa nyoka weusi waliokuwa na sura ya Dokta Kisarawe.
"Daktari, mirija yote miwili imeoza (necrotic). Lazima tuiondoe sasa hivi!" Daktari mkuu aliamuru. Sulee alikuwa anapoteza uwezo wake wa kuitwa mwanamke kamili, kipande kwa kipande, kama Monica.
Kule gerezani, giza la usiku lilikuwa limetanda. Masofa na Kisarawe walikuwa wamekaa selo moja, wakiwa wametenganishwa na ukuta wa chuki. Kisarawe alijaribu kulala, lakini kila akifumba macho, alikuwa akiona nyuso za wanawake alio waharibu.
Ghafla, wafungwa wengine waliokuwa wamesikia skandali ya "Daktari wa Miujiza" walianza kupiga kelele na kugonga milango ya nondo. "Mleteni huyo mnyama huku! Mleteni tumpe tiba aliyokuwa anawapa wake zetu!" Hasira ya mtaa ilikuwa imeingia mpaka gerezani. Kabla askari hawajajua nini kinaendelea, vurugu kubwa ilizuka. Masofa alimuona Kisarawe akibanjuliwa kichwa chake kwenye nondo na wafungwa wenye hasira, akipiga yowe la mwisho kabla ya kunyamaza milele. Kisarawe alikufa kifo cha fedheha, mikononi mwa wanaume ambao wake zao walikuwa kwenye daftari lile la siri.
Asubuhi iliyofuata, Sulee alizinduka. Alikuwa bado hai, lakini alikuwa dhaifu sana. Alipewa taarifa mbili zilizompasua moyo: Kwanza, amepoteza uwezo wa kupata mtoto milele baada ya mirija yake kuondolewa. Pili, Monica amezikwa alfajiri hiyo hiyo bila yeye kuwepo, katika mazishi ya upweke yaliyohudhuriwa na watu wachache sana kwa aibu.
Wiki mbili baadae, Masofa aliachiwa huru kwa dhamana baada ya mwanasheria wake kudai alikuwa na msongo wa mawazo (temporary insanity). Siku aliyotoka, alikwenda hospitali. Sulee alikuwa ameketi kwenye kiti cha magurudumu akisubiri kuruhusiwa kwenda kijijini kwao, kwani Juma na Masofa walikuwa wameshamfukuza mjini.
"Masofa..." Sulee alimwita kwa sauti ya kinyonge, machozi yakimtiririka. "Nisamehe kwa mara ya mwisho."
Masofa alimtazama Sulee, mwanamke aliyempenda, sasa akiwa amekongoroka na kukosa nuru. Alishusha pumzi ndefu na kusema, "Nimekusamehe Sulee, lakini siwezi kusahau. Nenda kijijini ukatafute amani ya moyo wako. Mimi naondoka mji huu leo, sitaki kuona tena daktari, sitaki kuona tena zahanati, na sitaki kukukumbuka wewe."
Masofa aligeuka na kutokomea kwenye vumbi la mji, akimwacha Sulee akiwa peke yake na kile kiti chake cha magurudumu, akiwa amebeba mzigo wa majuto ambao hatokuja kuuachia mpaka kaburi litakapomchukua.
Mtaa wa Masofa ulibaki na kovu la kudumu. Ndoa nyingi zilivunjika, na lile jengo la zahanati liligeuzwa kuwa gofu lililoogopwa na kila mtu, likibaki kama ukumbusho wa jinsi tamaa ya "tiba ya haraka" inavyoweza kugeuka kuwa mtego wa mauti.
**MWISHO WA HADITHI.**
"Daktari, mirija yote miwili imeoza (necrotic). Lazima tuiondoe sasa hivi!" Daktari mkuu aliamuru. Sulee alikuwa anapoteza uwezo wake wa kuitwa mwanamke kamili, kipande kwa kipande, kama Monica.
Kule gerezani, giza la usiku lilikuwa limetanda. Masofa na Kisarawe walikuwa wamekaa selo moja, wakiwa wametenganishwa na ukuta wa chuki. Kisarawe alijaribu kulala, lakini kila akifumba macho, alikuwa akiona nyuso za wanawake alio waharibu.
Ghafla, wafungwa wengine waliokuwa wamesikia skandali ya "Daktari wa Miujiza" walianza kupiga kelele na kugonga milango ya nondo. "Mleteni huyo mnyama huku! Mleteni tumpe tiba aliyokuwa anawapa wake zetu!" Hasira ya mtaa ilikuwa imeingia mpaka gerezani. Kabla askari hawajajua nini kinaendelea, vurugu kubwa ilizuka. Masofa alimuona Kisarawe akibanjuliwa kichwa chake kwenye nondo na wafungwa wenye hasira, akipiga yowe la mwisho kabla ya kunyamaza milele. Kisarawe alikufa kifo cha fedheha, mikononi mwa wanaume ambao wake zao walikuwa kwenye daftari lile la siri.
Asubuhi iliyofuata, Sulee alizinduka. Alikuwa bado hai, lakini alikuwa dhaifu sana. Alipewa taarifa mbili zilizompasua moyo: Kwanza, amepoteza uwezo wa kupata mtoto milele baada ya mirija yake kuondolewa. Pili, Monica amezikwa alfajiri hiyo hiyo bila yeye kuwepo, katika mazishi ya upweke yaliyohudhuriwa na watu wachache sana kwa aibu.
Wiki mbili baadae, Masofa aliachiwa huru kwa dhamana baada ya mwanasheria wake kudai alikuwa na msongo wa mawazo (temporary insanity). Siku aliyotoka, alikwenda hospitali. Sulee alikuwa ameketi kwenye kiti cha magurudumu akisubiri kuruhusiwa kwenda kijijini kwao, kwani Juma na Masofa walikuwa wameshamfukuza mjini.
"Masofa..." Sulee alimwita kwa sauti ya kinyonge, machozi yakimtiririka. "Nisamehe kwa mara ya mwisho."
Masofa alimtazama Sulee, mwanamke aliyempenda, sasa akiwa amekongoroka na kukosa nuru. Alishusha pumzi ndefu na kusema, "Nimekusamehe Sulee, lakini siwezi kusahau. Nenda kijijini ukatafute amani ya moyo wako. Mimi naondoka mji huu leo, sitaki kuona tena daktari, sitaki kuona tena zahanati, na sitaki kukukumbuka wewe."
Masofa aligeuka na kutokomea kwenye vumbi la mji, akimwacha Sulee akiwa peke yake na kile kiti chake cha magurudumu, akiwa amebeba mzigo wa majuto ambao hatokuja kuuachia mpaka kaburi litakapomchukua.
Mtaa wa Masofa ulibaki na kovu la kudumu. Ndoa nyingi zilivunjika, na lile jengo la zahanati liligeuzwa kuwa gofu lililoogopwa na kila mtu, likibaki kama ukumbusho wa jinsi tamaa ya "tiba ya haraka" inavyoweza kugeuka kuwa mtego wa mauti.
**MWISHO WA HADITHI.**