Dhoruba ya mwisho ilitua kijijini siku ya Tatu mchana. Gari la kifahari la Jabir lilivuma vumbi kubwa na kusimama moja kwa moja mbele ya nyumba ya udongo ya Bi. Fatuma. Zuleha alitoka ndani ya gari akiwa amevaa miwani meusi, sura yake ikiwa imegumu na kukausha machozi yote ya nyuma. Pembeni yake alisimama Jabir, akiwa ameambatana na vijana wawili wa shaba waliokodiwa kutoka mjini.

"Khalfan! Nitolee watoto wangu!" Zuleha alipaza sauti iliyotikisa kijiji kizima.

Khalfan alitoka ndani taratibu, akiwa na utulivu wa mti uliopiga mizizi mirefu ardhini. Bi. Fatuma alimfuata nyuma, akishika fimbo yake ya uzee, huku Karim na mdogo wake wakijificha nyuma ya kanga ya bibi yao wakitetemeka kwa hofu.

Jabir alipiga hatua mbele na kutoa bahasha ya pesa, akiiweka juu ya kizingiti cha nyumba. "Khalfan, mimi sitaki shida na wewe. Chukua hii milioni tano uanzishe maisha mapya hapa kijijini. Zuleha anawajali watoto wake na anawachukua kwenda kuwalea mjini."

Khalfan hakuitazama hata ile pesa. Alimwangalia Zuleha moja kwa moja machoni, sauti yake ikitoka ikiwa nzito na ya taratibu: "Zuleha... ulipoteza haki ya kuwa mama siku uliyoweka tamaa za mwili wako na pesa za Jabir mbele ya ustawi wa watoto wetu. Hapa siyo mjini ambako pesa zinainua sheria na kuvunja heshima."

Ghafla, Bi. Fatuma alipiga yowe la kijiji, na ndani ya dakika chache, Mwenyekiti wa Kijiji pamoja na wazee wa baraza walijitokeza na kuizingira nyumba hiyo. Vijana waliokodiwa na Jabir, walipowaona wazee wa kijiji wakiwa na mapanga na migongo ya mishale, walirudi nyuma na kuingia garini kwa hofu.

Mwenyekiti wa Kijiji alisimama katikati na kuangalia pande zote mbili. Baada ya kusikiliza maelezo ya Khalfan, ushahidi wa Barua ya Serikali ya Mtaa ya Mbezi kuhusu tabia na migogoro ya Zuleha, pamoja na kauli ya mtoto Karim aliyesema kwa hofu: *"Mimi sitaki kwenda na mama, nataka kubaki na baba na bibi!"*—Baraza la Wazee lilitoa hukumu ya mwisho.

"Mwanamke," Mwenyekiti alisema akimwekea Zuleha kidole. "Uliisaliti ndoa yako, ukatelekeza watoto wako Uswahilini kwa ajili ya mwanaume huyu. Watoto watabaki na baba yao hapa kijijini ambako kuna amani na malezi ya maadili. Ingia kwenye gari hilo urudi mjini ulikochagua maisha ya tamaa!"

Zuleha alipiga magoti na kupiga yowe la uchungu wa mwisho, akijaribu kumkimbilia Karim, lakini Khalfan alimzuia kwa kumpisha njia kuelekea garini. Jabir, akiona kuwa mambo yameharibika na aibu imewakuta, alimvuta Zuleha na kumtupa garini kabla ya kuondoka kwa kasi kubwa, wakiacha vumbi likitanda barabarani.

---

Miezi sita baadaye, kijiji kilitulia.

Khalfan alikuwa amefungua kiduka kidogo cha bidhaa za nyumbani kijijini hapo kwa msaada wa Mzee Juma wa mjini aliyemtumia akiba yake. Karim alikuwa akisoma shule ya msingi ya kijiji na kufanya vizuri mno, uso wake ukirejesha tabasamu la kitoto lililokuwa limepotea mjini.

Jioni moja, Khalfan alikaa kwenye kibaraza cha nyumba yao, akitazama jua likizama nyuma ya milima. Bi. Fatuma alimletea kikombe cha chai ya maziwa.

Khalfan alitabasamu kwa mara ya kwanza baada ya miaka mingi. Alitambua kuwa ingawa alipitia kimbunga kikubwa cha ndoa, aibu za mitaa, na usaliti wa Jabir na Zuleha, hatimaye *Kilio cha Mahaba* kilikuwa kimefika mwisho, na nafasi yake ilitwaliwa na amani ya dhati ya familia yake.

---

**MWISHO WA SIMULIZI**

*Shukrani za dhati kwako kwa kufuatilia simulizi hii ya "Kilio cha Mahaba" mwanzo hadi mwisho! Ikiwa utapenda tuanze simulizi nyingine mpya ya kusisimua au mada nyingine yoyote, nipo tayari!*