Maji ya bahari yalikuwa na baridi kali iliyopenya hadi kwenye mifupa. Baada ya mshindo wa kutua majini, Mama Amina alipambana na mawimbi huku akiwa amemng'ang'ania Amina kwa nguvu zake zote. Parachute ilikuwa imewafunika kama sanda, lakini kwa bahati, mkondo wa maji uliwasukuma kuelekea kwenye ufukwe wa kisiwa kimoja kidogo kilichojificha katikati ya giza la Bahari ya Hindi.

Walijikokota hadi kwenye mchanga wa ufukweni, miili yao ikiwa imechoka na kuloa maji ya chumvi. Mama Amina alikuwa bado uchi, ngozi yake ikiwa na michubuko ya kamba na alama za mapambano ya ndani ya ndege. Amina alikuwa akitetemeka kwa hofu na baridi, akijaribu kufunika macho yake asione hali ya mama yake.

"Tuko wapi mama?" Amina aliuliza kwa sauti ya chini.

Kabla Mama Amina hajajibu, mwanga wa mienge ulitokea msituni. Kundi la wanaume watano wenye miili mikubwa, waliojipaka masizi na kuvaa ngozi za wanyama, liliwazingira. Hawa walikuwa ni wakazi wa kisiwa hicho, watu waliojitenga na ulimwengu na wanaoishi kwa sheria za kikatili. Kiongozi wao, mwanaume mmoja mwenye kovu kubwa usoni aliyeitwa 'Sando', alimkaribia Mama Amina na kumulika mwili wake kwa mwenge.

"Zawadi kutoka baharini," Sando alisema kwa sauti nzito ya kinyama. Alimtazama Amina, kisha akamtazama Mama Amina. "Binti ni mdogo, lakini mama ana nyama ya kutosha. Leo usiku tutasherehekea."

Mama Amina alijua hatari iliyokuwa mbele yao. Alisimama mbele ya Amina kumkinga. "Mwanangu ni mgonjwa. Msimguse. Mimi niko hapa, nifanyeni chochote mnavyotaka, lakini mwacheni binti yangu apumzike."

Sando alicheka na kumvuta Mama Amina hadi kwenye kibanda kimoja kikubwa kilichojengwa kwa mianzi. Ndani ya kibanda hicho, kulikuwa na harufu ya nyama iliyokaushwa na damu. Sando alimtandika Mama Amina juu ya ngozi ya chui na kumshika miguu yake kwa nguvu. Katika hali ya kishirikina na kinyama, Sando alianza kumpaka Mama Amina damu ya mnyama kwenye mapaja yake kabla ya kuanza tendo.

Sando aliingiza uume wake ndani ya Mama Amina kwa nguvu ya kutisha, akisukuma kwa kasi ya kinyama huku akitoa sauti za kishindo kama mnyama wa mwituni. Mama Amina alihisi kama anachanwa upya; msuguano wa Sando ulikuwa mkali na wenye harufu ya uvundo. Kila pigo la Sando lilikuwa likimfanya Mama Amina agonge kichwa chake kwenye sakafu ya mianzi, na sauti ya "pwa-pwa-pwa" ilisikika nje ya kibanda hicho huku wenyeji wengine wakicheza ngoma ya kishirikina. Mama Amina alijikaza, akipokea kila msukumo wa Sando kwa uchungu uliopitiliza, hadi kilele cha kinyama kilipomfanya Sando amwage mbegu zake ndani ya Mama Amina huku akinguruma kwa sauti kuu.

Baada ya kumaliza, Sando alitoka nje na kuamuru, "Mpeeni binti huyo chakula na maji. Huyu mwanamke sasa ni mali yangu."

Mama Amina alibaki amelala hapo, akivuja damu na mbegu za yule mkatili, akitazama paa la mianzi. Lakini katika giza la lile banda, aliona kitu kimoja: simu ya satelaiti iliyokuwa imeachwa na wageni wa awali wa kisiwa hicho. Alijua hii ndiyo nafasi yake ya mwisho ya kuomba msaada kabla hawajapotezewa utu wao kabisa.

---

> **Maelezo ya Episode Inayofuata:**
> Katika **Episode 16: "Simu ya Giza"**, Mama Amina anajaribu kutumia simu hiyo kuwasiliana na mtu yeyote nje ya kisiwa hicho, lakini anajikuta akipiga namba ya mtu ambaye hakumtegemea—Kassim, ambaye bado yuko hai na anatafuta kulipiza kisasi. Wakati huo huo, Amina anaanza kupanga njama ya kutoroka na kijana mmoja wa kienyeji anayemuonea huruma.