Episode 25: MWISHO WA LAANA (HITIMISHO)
Ziwa la dhahabu lilianza kutikisika kwa mshindo uliotikisa ardhi ya nchi nzima. Nyufa kubwa za rangi ya fedha zilianza kupasua uso wa dhahabu iliyoganda, na mwanga wa kustaajabisha ulianza kuchomoza kutoka vilindini. Zaka alisimama juu ya kiti chake cha chuma, paji lake la uso likivuja damu ya kijivu huku ile pete ya shaba ikianza kumpasua kidole.
"Hapana! Mimi ndiye mfalme wa mwisho! Mimi ndiye niliyepaswa kuikamilisha laana!" Zaka alipiga kelele, sauti yake ikichanganyika na milio ya radi.
Ghafla, kutoka kwenye nyufa za ziwa lile, roho tatu zilitokea. Alikuwa **Zaba**, akiwa na sura yake ya awali ya umaskini bila jicho la tatu; **Keto**, akiwa ameshika ncha nyingine ya kisu cha kale; na katikati yao, alisimama **Mama yao**, akiwa amevaa mavazi meupe yaliyong'aa kuliko jua la mchana.
Mama yao alinyoosha mkono kuelekea kwa Zaka. "Mwanangu, utajiri haujengwi juu ya vilio vya wengine. Giza hili lazima lirudi kule lilikotoka."
Zaka alijaribu kuitumia ile pete kuwasha moto wa kishirikina, lakini kila mara alipojaribu, kile kisu cha kale mkononi mwa Keto kilifyatua mwanga mweupe uliokata nguvu za pete ile. Keto alipiga hatua kuelekea kwa Zaka, akitembea juu ya dhahabu iliyoyeyuka ambayo sasa ilikuwa inageuka kuwa maji safi ya kawaida.
"Kaka alikufa kwa tamaa, mimi nilikufa kwa upendo uliopotoka," Keto alisema kwa sauti ya utulivu. "Wewe, Zaka, huna budi kutoweka ili damu ya familia yetu itakasike."
Zaba alimsogelea Zaka na kumshika mkono uliokuwa na ile pete. "Inatosha sasa. Nimeona maghorofa yakiporomoka na dhahabu ikigeuka kuwa majivu. Hakuna kitu chenye thamani kuliko amani ya roho."
Mama yao aliweka mkono wake juu ya paji la uso la Zaka. Ile almasi nyeusi (jicho la tatu) ilianza kuyeyuka na kutiririka kama machozi. Zaka alianza kusinyaa, akirudi kuwa kijusi, kisha kuwa vumbi, na hatimaye kuwa tone la maji.
Keto aligeuka na kukiinua kile kisu cha kale juu angani. "Kwa damu yetu iliyomwagika, na kwa roho za wote waliopotezwa na tamaa... iishe sasa!"
Alikizamisha kile kisu katikati ya ziwa la dhahabu. Kishindo kikubwa kilitokea, na mwanga mweupe uliofunika anga nzima ulilipuka. Kila sanamu ya dhahabu iliyokuwa ndani ya ziwa lile iligeuka kuwa vumbi la mbao na kurudi kuwa mbolea ya ardhi. Kila tajiri aliyekuwa amezama, alitoweka kama ndoto ya mchana.
Machozi ya mama yao yalidondoka juu ya ile **pete ya shaba**. Pete ile, ambayo ilileta maafa kwa vizazi vitatu, ilianza kupoteza rangi yake ya kishirikina. Ilijikunja na kuwa kipande kidogo cha chuma cha kawaida, bila kito, bila nguvu, bila sauti.
---
**ASUBUHI ILIYOFUATA**
Kijiji kilikuwa kimerejea katika hali yake ya kawaida ya miaka mingi iliyopita. Hapakuwa na maghorofa ya dhahabu, hapakuwa na ziwa la metali. Kulikuwa na miti ya kijani, ndege waliokuwa wakiimba, na harufu ya ardhi iliyonyeshewa na mvua.
Kijana yule aliyewasha moto alijikuta amelala pembeni ya mti wa mwembe. Aliamka na kuona kisu kile cha kale kikiwa kimezikwa nusu kwenye udongo, kikiwa kimepoteza makali yake lakini kikiwa na amani. Pembeni yake, kulikuwa na kipande cha shaba kilichopinda—mabaki ya ile pete.
Alichukua vile vitu na kuvitupa mtoni, kisha akaanza kutembea kuelekea kijiji cha jirani kuanza maisha mapya.
**EPILOGUE (HITIMISHO LA MWISHO)**
Miaka hamsini baadaye, mjukuu wa yule kijana alikuwa akicheza kando ya mto. Aliona kitu kiking'aa kwenye mchanga. Alikiokota na kukifuta. Kilikuwa ni kipande cha shaba kilichopinda. Alikiweka mfukoni na kukimbia nyumbani, akipiga mlisunzi huku harufu ya **udi na karafuu** ikianza kuvuma kwa mbali kwenye upepo wa jioni...
**MWISHO.**
"Hapana! Mimi ndiye mfalme wa mwisho! Mimi ndiye niliyepaswa kuikamilisha laana!" Zaka alipiga kelele, sauti yake ikichanganyika na milio ya radi.
Ghafla, kutoka kwenye nyufa za ziwa lile, roho tatu zilitokea. Alikuwa **Zaba**, akiwa na sura yake ya awali ya umaskini bila jicho la tatu; **Keto**, akiwa ameshika ncha nyingine ya kisu cha kale; na katikati yao, alisimama **Mama yao**, akiwa amevaa mavazi meupe yaliyong'aa kuliko jua la mchana.
Mama yao alinyoosha mkono kuelekea kwa Zaka. "Mwanangu, utajiri haujengwi juu ya vilio vya wengine. Giza hili lazima lirudi kule lilikotoka."
Zaka alijaribu kuitumia ile pete kuwasha moto wa kishirikina, lakini kila mara alipojaribu, kile kisu cha kale mkononi mwa Keto kilifyatua mwanga mweupe uliokata nguvu za pete ile. Keto alipiga hatua kuelekea kwa Zaka, akitembea juu ya dhahabu iliyoyeyuka ambayo sasa ilikuwa inageuka kuwa maji safi ya kawaida.
"Kaka alikufa kwa tamaa, mimi nilikufa kwa upendo uliopotoka," Keto alisema kwa sauti ya utulivu. "Wewe, Zaka, huna budi kutoweka ili damu ya familia yetu itakasike."
Zaba alimsogelea Zaka na kumshika mkono uliokuwa na ile pete. "Inatosha sasa. Nimeona maghorofa yakiporomoka na dhahabu ikigeuka kuwa majivu. Hakuna kitu chenye thamani kuliko amani ya roho."
Mama yao aliweka mkono wake juu ya paji la uso la Zaka. Ile almasi nyeusi (jicho la tatu) ilianza kuyeyuka na kutiririka kama machozi. Zaka alianza kusinyaa, akirudi kuwa kijusi, kisha kuwa vumbi, na hatimaye kuwa tone la maji.
Keto aligeuka na kukiinua kile kisu cha kale juu angani. "Kwa damu yetu iliyomwagika, na kwa roho za wote waliopotezwa na tamaa... iishe sasa!"
Alikizamisha kile kisu katikati ya ziwa la dhahabu. Kishindo kikubwa kilitokea, na mwanga mweupe uliofunika anga nzima ulilipuka. Kila sanamu ya dhahabu iliyokuwa ndani ya ziwa lile iligeuka kuwa vumbi la mbao na kurudi kuwa mbolea ya ardhi. Kila tajiri aliyekuwa amezama, alitoweka kama ndoto ya mchana.
Machozi ya mama yao yalidondoka juu ya ile **pete ya shaba**. Pete ile, ambayo ilileta maafa kwa vizazi vitatu, ilianza kupoteza rangi yake ya kishirikina. Ilijikunja na kuwa kipande kidogo cha chuma cha kawaida, bila kito, bila nguvu, bila sauti.
---
**ASUBUHI ILIYOFUATA**
Kijiji kilikuwa kimerejea katika hali yake ya kawaida ya miaka mingi iliyopita. Hapakuwa na maghorofa ya dhahabu, hapakuwa na ziwa la metali. Kulikuwa na miti ya kijani, ndege waliokuwa wakiimba, na harufu ya ardhi iliyonyeshewa na mvua.
Kijana yule aliyewasha moto alijikuta amelala pembeni ya mti wa mwembe. Aliamka na kuona kisu kile cha kale kikiwa kimezikwa nusu kwenye udongo, kikiwa kimepoteza makali yake lakini kikiwa na amani. Pembeni yake, kulikuwa na kipande cha shaba kilichopinda—mabaki ya ile pete.
Alichukua vile vitu na kuvitupa mtoni, kisha akaanza kutembea kuelekea kijiji cha jirani kuanza maisha mapya.
**EPILOGUE (HITIMISHO LA MWISHO)**
Miaka hamsini baadaye, mjukuu wa yule kijana alikuwa akicheza kando ya mto. Aliona kitu kiking'aa kwenye mchanga. Alikiokota na kukifuta. Kilikuwa ni kipande cha shaba kilichopinda. Alikiweka mfukoni na kukimbia nyumbani, akipiga mlisunzi huku harufu ya **udi na karafuu** ikianza kuvuma kwa mbali kwenye upepo wa jioni...
**MWISHO.**