Diego alikuwa kijana mwenye utulivu wa kipekee. Katika umri wake wa miaka ishirini na tano, sura yake ya upole na macho yake yenye aibu kidogo vilitosha kumfanya msichana yeyote atamani kumkaribia. Lakini Diego alikuwa tofauti. Kwake yeye, mambo ya mahusiano na mapenzi yalikuwa kama kero na upotezaji wa muda. Hakutaka kabisa kusikia habari za wanawake, hisia zao, au kile rafiki zake walichoita "starehe ya dunia."

Siku zake zote zilienda kwa ratiba iliyonyooka kabisa: kutoka nyumbani kwenda kazini kama mhariri wa vitabu, na jioni kurudi kwenye chumba chake kilichosheheni vitabu vya riwaya na vikombe vya kahawa.

"Hivi Diego, mpaka lini utakuwa kama mtawa?" alimuuliza Frank, rafiki yake wa karibu, walipokuwa wamekaa kwenye mgahawa mmoja katikati ya mji jioni hiyo. "Mji huu umejaa wanawake wazuri ajabu, lakini wewe hata hutaki kuutupa jicho lako."

Diego alinywa kahawa yake polepole, kisha akatabasamu kidogo huku akigeuza ukurasa wa kitabu chake. "Frank, mahusiano yanataka muda, hisia, na maumivu ya kichwa. Mimi niko vizuri hivi hivi. Sitaki kuingiza mtu kwenye maisha yangu aniletee drama."

Wakiwa bado wamo kwenye mazungumzo hayo, mlango wa mgahawa ulifunguka. Upepo wa jioni ulipuliza kidogo huku mwanamke mmoja akiingia ndani. Kila mtu mgahawani alionekana kusimama kwa sekunde chache kutokana na muonekano wa mwanamke huyo.

Jina lake alikuwa Vanessa.

Vanessa alikuwa mwanamke aliyekamilika kila idara: kuanzia rangi yake ya mchanga, umbo lake lililojichora vyema kwenye gauni jepesi la hariri la rangi ya nyekundu, mpaka namna alivyokuwa akitembea kwa kujiamini. Kifuani mwake, matiti yake yaliyosimama vyema yalionekana kutaka kuchomoza kwenye gauni lile lililoshuka kifuani, na nyonga zake zilitikisika kwa mdundo wa taratibu ulionasa macho ya wanaume wote—isipokuwa Diego, ambaye aliendelea kusoma kitabu chake bila hata kuangalia juu.

Vanessa alitaza pande zote za mgahawa akitafuta nafasi. Macho yake yalipotua kwenye meza ya Diego—na kuona jinsi kijana huyo alivyompuuza kabisa wakati wanaume wote wakimmezea mate—kitu fulani kilichokozwa ndani ya moyo wake. Vanessa alipenda changamoto, na zaidi ya yote, alikuwa mwanamke aliyejua nguvu ya mwanamke.

Bila kuomba ruhusa, Vanessa alitembea kwa madaha, viatu vyake vya ghorofa vikitoa sauti ya *tak-tak-tak*, mpaka akafika kwenye meza ya Diego. Alivuta kiti na kukaa moja kwa moja mkabala naye.

Amanishe harufu kali na ya kuvutia ya marashi yake iliyoingia kwenye pua za Diego, ikamfanya Diego asimamishe usomaji wake na kuinua macho taratibu.

"Unajua siyo ustaarabu kumharibia mtu usomaji wake bila hata kumsalimia?" Vanessa alisema kwa sauti ya chini, yenye mahaba na uzito uliomfanya Diego ahisi ubaridi ukipita kwenye utsho wake wa mgongo.

Diego alimkodolea macho msichana huyo. "Nafikiri kuna viti vingi vilivyo wazi, dada."

Vanessa aliegemea meza, akisogeza kifua chake karibu na Diego huko akikaza macho yake ya paka. "Ndio, viti viko vingi. Lakini mimi nilitaka kukaa hapa na wewe. Mimi ni Vanessa... na wewe ni kijana asiyependa wanawake, au sivyo?"

Sura ya Diego ilionyesha mshangao, lakini kabla hajajibu kitu, Vanessa alitabasamu tabasamu la kiroho safi lililobeba mtego wa hatari sana.

---

### Mwisho wa EPISODE 1

**Utangulizi wa EPISODE 2: Mazungumzo ya Sumaku**
Katika episode inayofuata (EPISODE 2: Mazungumzo ya Sumaku), Vanessa anazidisha mbinu zake za kumvuta Diego kwenye mtego wake kwa kutumia maneno ya utata na miguso ya siri chini ya meza, huku Diego akijikuta akishindwa kuusukuma mbali uwepo wa mwanamke huyu anayeanza kuvuruga utulivu wake.