Kilio cha yule mtoto kilikuwa na nguvu ya ajabu, kikisafiri kama wimbi la maji safi katikati ya vumbi na uozo wa kijiji. **Mzee Mware** alikuwa akitapatapa ardhini, mizizi iliyokuwa imejifunga mwilini mwake ikianza kunyauka na kuanguka kama ngozi ya nyoka anayevua. Sura yake ilirudi kuwa ya binadamu mzee, dhaifu na mwenye hofu, huku akitazama mwangaza wa bluu unaotoka kwa yule mtoto.

"Hii haiwezi kuwa... Nguvu ya mgeni haitakiwi kurudi hapa!" Mware alikohoa damu nyeusi, sauti yake ikififia.

Zengo alisimama imara, akiwa bado hawezi kutoa neno, lakini macho yake yalikuwa na amri kubwa. Alimkabidhi mtoto kwa **Tumpale**, kisha akasogea mbele na kumtazama Mware kwa mara ya mwisho. Mware alicheka kicheko cha mwisho chenye sumu.

"Mumeshinda... lakini ushindi wenu ni mchungu," Mware alinong'ona. "Jua litakapotokea kileleni, mti mkuu wa mbuyu utanywa roho za wanakijiji wote waliogeuka miti. Mtajikuta peke yenu katika kijiji cha wafu... isipokuwa tu kama..." Mware alikata roho kabla hajamalizia kauli yake, mwili wake ukigeuka kuwa vumbi jekundu lililopeperushwa na upepo.

Tumpale alimtazama Zengo kwa hofu. "Zengo, amesema jua litakapochomoza, kila mmoja atakufa. Tunapaswa kufanya kitu!"

Mazingira ya kijiji yalianza kubadilika. Ile "miti-watu" ilianza kutoa vilio vya chini vya maumivu kadiri mwangaza wa alfajiri ulivyoanza kuchomoza upande wa mashariki. Zengo alimvuta Tumpale kuelekea kile chumba cha siri ambacho walikuwa wamejificha awali. Alijua kuwa katika dakika hizi chache zilizobaki, wanahitaji kuunganisha nguvu zao za uhai mara ya mwisho ili kutengeneza kinga ya kijiji.

Ndani ya chumba hicho, huku kukiwa na giza la mwisho la usiku, Zengo alimvua Tumpale khanga yake kwa upole uliopitiliza. Alikuwa akitetemeka, si kwa hofu, bali kwa uzito wa jukumu lililokuwa mbele yake. Alimshika Tumpale kiunoni, akimvuta kifuani mwake. Walijikuta wakishiriki tendo la mahaba ambalo safari hii lilikuwa na ladha ya uchungu na matumaini.

Kila msukumo wa Zengo ndani ya Tumpale ulikuwa ukizalisha nishati ya rangi ya bluu na kijani iliyokuwa ikitoka mwilini mwao na kusambaa kwenye kuta za nyumba hiyo, kisha ikitoka nje kuelekea uwanja wa kijiji. Tumpale alikuwa akilia kwa hisia, akizika kucha zake kwenye mabega ya Zengo. Katika kilele cha muungano wao, Zengo alihisi kama moyo wake unapasuka; alikuwa akitoa kila tone la nishati ya uhai iliyobaki mwilini mwake ili kuilinda ardhi hiyo.

Tumpale alihisi joto la ajabu likitiririka ndani yake, likichanganyika na nishati ya yule mtoto aliyekuwa amelala pembeni yao. Ghafla, jua lilianza kuchomoza.

Miale ya kwanza ya jua ilipogusa ule mti wa mbuyu, mti ulianza kupiga kelele ya kutisha na kutupa matawi yake huku na kule. Damu nyingi ilianza kutoka kwa kasi. Lakini, ile nishati ya bluu iliyozalishwa na Zengo na Tumpale ilitengeneza kama mwavuli juu ya kijiji. Badala ya wanakijiji kufa, yale magome yalianza kupukutika mwilini mwao.

Wanakijiji walianza kuanguka chini mmoja baada ya mwingine, wakipumua kwa tabu lakini wakiwa binadamu tena. Hata hivyo, kule ndani ya nyumba, Zengo alianguka upande mmoja, mwili wake ukiwa umepoteza rangi na ukiwa baridi kama barafu. Alikuwa ametoa uhai wake mwingi ili kuokoa kijiji.

Tumpale alijifunika khanga yake haraka na kumshika Zengo. "Zengo! Amka! Tafadhali usiniache sasa!"

---
**Katika Episode inayofata (Episode 13: Ufufuo wa Roho ya Mbuyu):**
Wanakijiji wanazinduka na kukuta Zengo akiwa hajitambui. Tumpale analazimika kupambana na chuki ya baadhi ya wanakijiji ambao bado wanamuona mtoto wake kama laana. Wakati huohuo, mti wa mbuyu unakataa kufa na badala yake unaanza kutoa sauti inayomwita Tumpale arudi kutoa deni la mwisho. Je, Zengo atazinduka au ndio mwisho wa safari yake? Usikose **Episode 13**!