Vumbi la mti wa mbuyu lilikuwa bado halijatulia hewani wakati wanakijiji walipoanza kusogea pembezoni mwa lile shimo kubwa lililoachwa wazi. Badala ya damu au mizizi ya kutisha, shimo lile sasa lilikuwa linang'aa kwa mwanga wa dhahabu. Chini kabisa, katikati ya maji safi ya chemchemi yaliyoanza kububujika, kulikuwa na rundo la mapambo, sarafu, na vyungu vilivyojaa dhahabu safi—mali za wageni waliouawa karne nyingi zilizopita.

**Zambo**, ambaye miguu yake ilikuwa imeachiwa na ile ganzi ya miujiza, alikuwa wa kwanza kufika shimoni. Macho yake yaling’aa kwa uchu. "Tazameni! Ni utajiri! Mbuyu ulikuwa ukitufanyia ukatili huku ukificha utajiri wetu!" alipiga kelele na kujitupa shimoni.

Wanakijiji wengine walimfuata kwa pupa, wakisukumana na kukanyagana. Lakini punde tu Zambo aliposhika chungu kimoja cha dhahabu, sura yake ilibadilika. Macho yake yakawa meupe, na akasimama tuli akitazama mbali. "Mimi ni nani? Niko wapi?" alinong’ona, akisahau chuki yake, jina lake, na hata asili yake. Kila aliyegusa dhahabu ile alianza kupoteza kumbukumbu yake papo hapo, wakibaki kama vinyago visivyo na roho.

**Zengo** na **Tumpale** walikuwa pembeni, wakitazama maafa hayo mapya. Zengo, akiwa bado hawezi kusema, alimshika Tumpale mkono kwa nguvu. Alijua kuwa mali ile ilikuwa na sumu ya kiroho—dhahabu iliyolowekwa damu haikuleta baraka, bali ilileta upotevu.

Tumpale alikuwa amechoka, mwili wake ukiwa bado unatetemeka kwa msisimko wa lile tambiko la mwisho. Alimwangalia Zengo, na katika ule ukimya wa kijana huyo, alisoma ujumbe: *Ni lazima tuwasafishe tena.*

Zengo alimvuta Tumpale kuelekea kwenye nyasi ndefu kando ya lile shimo, mahali ambapo mwanga wa dhahabu haukuwafikia wanakijiji. Alijua kuwa ili kuvunja nguvu ya "Dhahabu ya Sahau," alihitaji kuunganisha nishati yake ya bluu na upendo wa dhati wa Tumpale mara nyingine tena, hapa hapa penye kitovu cha laana.

Zengo alimkumbatia Tumpale kwa nyuma, mikono yake ikipapasa tumbo la binti huyo ambalo sasa lilikuwa limerudi kuwa laini na bapa. Alianza kuubusu mgongo wa Tumpale, akishuka hadi kwenye kiuno chake. Tumpale alishusha pumzi nzito, akihisi joto la Zengo likimpa nguvu mpya. Aligeuka na kumkumbatia Zengo, akimvua khanga yake kwa namna inayochochea hisia za ndani kabisa.

Walijilaza kwenye nyasi, miili yao ikigandana kwa mara nyingine. Safari hii, tendo lao lilikuwa na utulivu wa ajabu, kama maji ya chemchemi. Zengo alipoingia ndani ya Tumpale, alihisi nishati ya bluu ikitoka mwilini mwake na kuingia kwa Tumpale, kisha ikasambaa kupitia ardhi kuelekea shimoni. Tumpale alikata kiuno kwa sauti ya mahaba iliyokuwa ikitoa mwangaza mdogo wa kijani uliokuwa ukizifanya zile dhahabu zianze kuyeyuka.

Kila msukumo wa Zengo ulikuwa unarudisha kumbukumbu za wanakijiji. Zambo alianza kulia, akikumbuka uovu wake na jinsi alivyomtesa Tumpale. Dhahabu zote shimoni ziligeuka kuwa maji ya baraka, na yule aliyekuwa ameishika alijikuta ameshika maji tu.

Hata hivyo, katikati ya kilele cha muungano wao, Zengo alihisi kitu kikimvuta mguu. Mkono mmoja mweusi, uliotengenezwa na tope la shimoni, ulikuwa unamvuta Zengo kuelekea kwenye maji ya chemchemi. Ni sauti ya Mzee Magoye, ikitokea kuzimu: *"Kama hamtaki dhahabu, basi chukua mauti!"*

---
**Katika Episode inayofata (Episode 16: Kivuli cha Magoye):**
Roho ya Mzee Magoye inarudi kupitia maji ya chemchemi, ikitaka kumvuta Zengo shimoni ili awe mtumwa wake wa milele. Tumpale anajikuta akipambana na maji yanayoongezeka kwa kasi kijijini, akijaribu kumuokoa mpenzi wake asizame. Je, mtoto wao atasaidia kwa mara nyingine, au safari hii ni zamu ya Tumpale kutoa kafara? Usikose **Episode 16**!