Episode 1: KIVULI CHA JANA NA MWANGA WA LEO
*(Sauti ya viatu virefu ikigonga sakafu ya marumaru katika ofisi ya kisasa ya ghorofa ya kumi katikati ya jiji la Dar es Salaam. Dirishani, jua linazama na kuangazia meza kubwa yenye kompyuta na machapisho ya thamani.)*
Binti huyo alisimama mbele ya kioo kikubwa, akijitazama kwa tabasamu la ushindi. Alikuwa amevalia suti ya gharama, yenye rangi ya bluu nzito inayong’ara. Miaka mitatu iliyopita, hakuwa na kitu. Alikumbuka vumbi la kijijini kwao, harufu ya moshi wa kuni, na nguo zilizopauka. Lakini leo? Yeye ndiye meneja kijana anayezungumziwa zaidi ofisini.
"Hii ndiyo maisha niliyoyataka," alinong’ona akijirekebisha hereni zake za dhahabu.
Ghafla, simu yake ilianza kutetemeka juu ya meza. Alipoitazama, jina lililoonekana ni la jirani yake wa zamani kule kijijini. Uso wake ulibadilika mara moja, ukajaa karaha.
"Wanapiga nini sasa hivi? Wanataka hela nyingine?" alisema kwa sauti ya kukera huku akiikata simu ile bila kusikiliza.
Kwake, kijiji kilikuwa ni mahali pa mateso alikotaka kupasahau kabisa. Kila alipopiga picha na marafiki zake matajiri kwenye kumbi za starehe, alidanganya kuwa wazazi wake walikuwa wafanyabiashara wakubwa waliofariki na kumwachia urithi. Hakutaka mtu yeyote ajue kuwa mama yake bado yuko hai, akishinda shambani na kula ugali wa mlenda ili mwanae apate elimu.
Alichukua begi lake la ngozi, akazima taa ya ofisi, na kuelekea kwenye gari lake jipya la kifahari. Alipoingia ndani na kuwasha redio, wimbo wa taratibu ulianza kucheza, lakini moyoni mwake kulikuwa na sauti moja tu:
> *"Mimi ni mwanamke wa mjini, nimezaliwa hapa, na sitaruhusu vumbi la kijijini linifuate."*
Lakini wakati akitoka kwenye maegesho ya ofisi, hakujua kuwa maili mamia kutoka hapo, mama yake mzee alikuwa amefunga fundo la nguo zake chache, akiwa ameshikilia karatasi yenye namba ya mwanae kwa mikono inayotetemeka. Alikuwa amedhamiria kuanza safari ya kumtafuta mtoto wake aliyemkumbuka kwa miaka mingi bila kumwona.
*(Sauti ya injini ya gari ikiondoka kwa kasi, ikifuatiwa na ukimya wa kutisha wa giza la usiku.)*
---
**ITAENDELEA SEHEMU YA 2...**
Binti huyo alisimama mbele ya kioo kikubwa, akijitazama kwa tabasamu la ushindi. Alikuwa amevalia suti ya gharama, yenye rangi ya bluu nzito inayong’ara. Miaka mitatu iliyopita, hakuwa na kitu. Alikumbuka vumbi la kijijini kwao, harufu ya moshi wa kuni, na nguo zilizopauka. Lakini leo? Yeye ndiye meneja kijana anayezungumziwa zaidi ofisini.
"Hii ndiyo maisha niliyoyataka," alinong’ona akijirekebisha hereni zake za dhahabu.
Ghafla, simu yake ilianza kutetemeka juu ya meza. Alipoitazama, jina lililoonekana ni la jirani yake wa zamani kule kijijini. Uso wake ulibadilika mara moja, ukajaa karaha.
"Wanapiga nini sasa hivi? Wanataka hela nyingine?" alisema kwa sauti ya kukera huku akiikata simu ile bila kusikiliza.
Kwake, kijiji kilikuwa ni mahali pa mateso alikotaka kupasahau kabisa. Kila alipopiga picha na marafiki zake matajiri kwenye kumbi za starehe, alidanganya kuwa wazazi wake walikuwa wafanyabiashara wakubwa waliofariki na kumwachia urithi. Hakutaka mtu yeyote ajue kuwa mama yake bado yuko hai, akishinda shambani na kula ugali wa mlenda ili mwanae apate elimu.
Alichukua begi lake la ngozi, akazima taa ya ofisi, na kuelekea kwenye gari lake jipya la kifahari. Alipoingia ndani na kuwasha redio, wimbo wa taratibu ulianza kucheza, lakini moyoni mwake kulikuwa na sauti moja tu:
> *"Mimi ni mwanamke wa mjini, nimezaliwa hapa, na sitaruhusu vumbi la kijijini linifuate."*
Lakini wakati akitoka kwenye maegesho ya ofisi, hakujua kuwa maili mamia kutoka hapo, mama yake mzee alikuwa amefunga fundo la nguo zake chache, akiwa ameshikilia karatasi yenye namba ya mwanae kwa mikono inayotetemeka. Alikuwa amedhamiria kuanza safari ya kumtafuta mtoto wake aliyemkumbuka kwa miaka mingi bila kumwona.
*(Sauti ya injini ya gari ikiondoka kwa kasi, ikifuatiwa na ukimya wa kutisha wa giza la usiku.)*
---
**ITAENDELEA SEHEMU YA 2...**