Episode 8: JOKOFU LA MAJUTO
Hali ya nyumba iligeuka kuwa uwanja wa vita na kilio. Glasi ile ilimpata Abdul kwenye paji la uso na kupasuka, damu ikachanganyika na jasho lake huku akimbeba Aisha ambaye alikuwa tayari amepoteza fahamu.
Abdul hakujali maumivu ya kidonda chake. Alimbeba Aisha mdebwedo na kumuingiza kwenye gari kwa kasi ya ajabu. Nasra alibaki mlangoni akipiga yowe, akizitupa nguo za Aisha nje na kupasua picha zote za harusi zilizokuwa sebuleni. "Mpeleke kwa shetani mwenzio! Sitaki kuwaona!" Nasra alifoka huku akizimia kwa shinikizo la hasira.
Hospitalini, harufu ya dawa na ukimya wa kutisha ulimkaribisha Abdul. Aisha alipelekwa chumba cha dharura (ER) huku madaktari wakikimbizana kuokoa maisha yake. Abdul alibaki nje, amekaa kwenye benchi la mbao, mikono yake ikiwa imejaa damu ya Aisha na paji lake la uso likiendelea kuvuja damu.
"Ndugu, huyu binti amekunywa sumu kali sana," daktari mmoja alitoka baada ya saa mbili na kusema kwa sauti ya kusononeka. "Tumejitahidi kusafisha tumbo, lakini sumu imeshaingia kwenye damu na imeathiri vibaya mfuko wa uzazi. Mbaya zaidi, kijusi (mimba) kimeshatoka, na tumelazimika kufanya upasuaji wa haraka kuondoa kizazi chake ili kuokoa maisha yake."
Abdul alihisi kama amepigwa na nyundo ya kilo mia kichwani. "Kizazi kimeondolewa? Maana yake hatoweza kuzaa tena?"
"Ndiyo ndugu. Ni muujiza hata yeye kuwa hai," daktari alijibu na kuondoka.
Siku tatu baadaye, Aisha alizinduka. Alikuwa na rangi ya kijivu, macho yameingia ndani na sauti yake ilikuwa kama ya mtu anayetokea kaburini. Abdul alikuwa amekaa pembeni yake, akishika mkono wake uliokuwa na mirija ya maji.
"Shemeji... mwanangu yuko wapi?" Aisha alinong'ona, akijaribu kushika tumbo lake ambalo sasa lilikuwa na bendeji kubwa.
Abdul alishindwa kujizuia, alilia kama mtoto mdogo. "Aisha... mwanetu ameshakufa. Na... na Nasra amefanya jambo baya zaidi. Huwezi tena kupata mtoto, mpenzi wangu."
Kilio cha Aisha kilisikika hadi nje ya wodini. Kilikuwa kilio cha uchungu, majuto, na chuki. Hakulia kwa sababu ya kupoteza mimba pekee, alilia kwa sababu alijua ameshapoteza utu wake na uwezo wa kuitwa mama milele.
Wakati huo huo, polisi walikuwa wameshafika nyumbani kwa Abdul na kumkamata Nasra kwa kosa la jaribio la mauaji. Nasra hakupigana; alikuwa akicheka tu kama mtu aliyepoteza akili. "Nimemnyamazisha mwanamke aliyedhani anaweza kuiba mume wangu na kucheza kwenye kitanda changu," alisema mbele ya pingu.
Abdul alijikuta kwenye njiapanda. Upande mmoja kuna mke wake aliyeoza gerezani kwa ajili ya wivu wa kishirikina, na upande mwingine kuna binti mdogo aliyemharibia maisha ambaye sasa hana kizazi. Alimwangalia Aisha na kusema, "Usijali Aisha, nitakutunza. Nitampangia mwanasheria Nasra apate kifungo cha maisha, na mimi na wewe tutaanza maisha mapya."
Lakini je, maisha mapya yanaweza kujengwa juu ya msingi wa damu, sumu, na usaliti?
---
**Itaendelea Sehemu ya 09...**
Abdul hakujali maumivu ya kidonda chake. Alimbeba Aisha mdebwedo na kumuingiza kwenye gari kwa kasi ya ajabu. Nasra alibaki mlangoni akipiga yowe, akizitupa nguo za Aisha nje na kupasua picha zote za harusi zilizokuwa sebuleni. "Mpeleke kwa shetani mwenzio! Sitaki kuwaona!" Nasra alifoka huku akizimia kwa shinikizo la hasira.
Hospitalini, harufu ya dawa na ukimya wa kutisha ulimkaribisha Abdul. Aisha alipelekwa chumba cha dharura (ER) huku madaktari wakikimbizana kuokoa maisha yake. Abdul alibaki nje, amekaa kwenye benchi la mbao, mikono yake ikiwa imejaa damu ya Aisha na paji lake la uso likiendelea kuvuja damu.
"Ndugu, huyu binti amekunywa sumu kali sana," daktari mmoja alitoka baada ya saa mbili na kusema kwa sauti ya kusononeka. "Tumejitahidi kusafisha tumbo, lakini sumu imeshaingia kwenye damu na imeathiri vibaya mfuko wa uzazi. Mbaya zaidi, kijusi (mimba) kimeshatoka, na tumelazimika kufanya upasuaji wa haraka kuondoa kizazi chake ili kuokoa maisha yake."
Abdul alihisi kama amepigwa na nyundo ya kilo mia kichwani. "Kizazi kimeondolewa? Maana yake hatoweza kuzaa tena?"
"Ndiyo ndugu. Ni muujiza hata yeye kuwa hai," daktari alijibu na kuondoka.
Siku tatu baadaye, Aisha alizinduka. Alikuwa na rangi ya kijivu, macho yameingia ndani na sauti yake ilikuwa kama ya mtu anayetokea kaburini. Abdul alikuwa amekaa pembeni yake, akishika mkono wake uliokuwa na mirija ya maji.
"Shemeji... mwanangu yuko wapi?" Aisha alinong'ona, akijaribu kushika tumbo lake ambalo sasa lilikuwa na bendeji kubwa.
Abdul alishindwa kujizuia, alilia kama mtoto mdogo. "Aisha... mwanetu ameshakufa. Na... na Nasra amefanya jambo baya zaidi. Huwezi tena kupata mtoto, mpenzi wangu."
Kilio cha Aisha kilisikika hadi nje ya wodini. Kilikuwa kilio cha uchungu, majuto, na chuki. Hakulia kwa sababu ya kupoteza mimba pekee, alilia kwa sababu alijua ameshapoteza utu wake na uwezo wa kuitwa mama milele.
Wakati huo huo, polisi walikuwa wameshafika nyumbani kwa Abdul na kumkamata Nasra kwa kosa la jaribio la mauaji. Nasra hakupigana; alikuwa akicheka tu kama mtu aliyepoteza akili. "Nimemnyamazisha mwanamke aliyedhani anaweza kuiba mume wangu na kucheza kwenye kitanda changu," alisema mbele ya pingu.
Abdul alijikuta kwenye njiapanda. Upande mmoja kuna mke wake aliyeoza gerezani kwa ajili ya wivu wa kishirikina, na upande mwingine kuna binti mdogo aliyemharibia maisha ambaye sasa hana kizazi. Alimwangalia Aisha na kusema, "Usijali Aisha, nitakutunza. Nitampangia mwanasheria Nasra apate kifungo cha maisha, na mimi na wewe tutaanza maisha mapya."
Lakini je, maisha mapya yanaweza kujengwa juu ya msingi wa damu, sumu, na usaliti?
---
**Itaendelea Sehemu ya 09...**