Baada ya dhoruba ya Mwalimu Vincent kutulia na yeye kusimamishwa kazi, utulivu ulirejea katika shule ya sekondari ya Tanga. Hata hivyo, kwa Kelvin na Briana, mambo yalikuwa yamebadilika. Onyo la Mkuu wa Shule lilikuwa likivuma masikioni mwao: *"Urafiki wenu usivuke mipaka ya shule."*

Siku moja jioni, jua likiwa linaaga na kutengeneza mwanga wa dhahabu, Kelvin alimkuta Briana akijisomea peke yake kwenye benchi la mbao chini ya mti wa mwembe, pembeni ya bustani ndogo ya shule. Ndege walikuwa wakiimba kwa furaha, na upepo mwanana ulileta harufu nzuri ya maua.

Kelvin alikaribia kwa tahadhari, akihakikisha hakuna mwalimu mwingine anayewaona. "Briana," aliita kwa sauti ya upole.

Briana alinyanyua macho na kutabasamu, tabasamu ambalo lilimfanya Kelvin asahau matatizo yote ya wiki iliyopita. "Mwalimu Kelvin. Karibu ukae... kwa mbali kidogo kama mkuu alivyoelekeza," alitania huku akicheka kidogo.

Kelvin aliketi upande wa pili wa benchi. "Briana, nataka kukuambia kitu muhimu. Yale yaliyotokea yamenifundisha kuwa nakujali sana, pengine kuliko nilivyotegemea. Lakini pia yamenifanya nione thamani ya ndoto zako. Mtihani wako wa taifa ni mwezi ujao."

Briana aliacha kucheka na kumtazama Kelvin kwa makini. "Najua, Kelvin. Naogopa kuwa nikishamaliza shule, kila kitu kitaishia hapa."

Kelvin alishika mkono wa Briana kwa muda mfupi kisha akauachia. "Hapana. Nitakusubiri. Lakini nina sharti moja: Fanya mtihani wako, faulu vizuri, na nenda Kidato cha Tano. Ukimaliza Kidato cha Sita na kufaulu vizuri, nitakuoa rasmi. Hiyo ndiyo ahadi yangu kwako. Kwa sasa, nataka uweke bidii kwenye vitabu vyako kama hujawahi kufanya kabla."

Macho ya Briana yalijaa matumaini. Alijua Kelvin hakuwa anatoa ahadi hewa. "Nimeahidi, Kelvin. Nitafanya kila juhudi ili nikupe kibali kamili cha kuwa mume wangu."

Walikubaliana kuwa kuanzia siku hiyo, mawasiliano yao yangekuwa ya kimasomo zaidi ili kulinda heshima yao. Lakini moyoni, kila mmoja alikuwa na siri nzito ya upendo iliyokuwa ikisubiri muda muafaka wa kuchanua.

**Inaendelea Episode 11...**