Muda wa kusubiri ulikuwa mfupi sana kwa Briana baada ya kupata ruhusa ya kujiunga na masomo ya juu. Alikuwa na ndoto kubwa—ndoto ambazo zilimpa motisha kila siku alipokumbuka ahadi aliyopewa na Kelvin. Ilikuwa wazi kuwa elimu yake ilikuwa tiketi ya kufikia maisha bora pamoja na mtu aliyempenda kwa dhati.

Alipokuwa anajiunga na Kidato cha Tano, Briana alijua kwamba miaka miwili iliyokuwa mbele yake ingemhitaji juhudi kubwa zaidi. Hakuwa na muda wa kupoteza. Alianza safari yake kwa kujipa malengo makubwa ya kitaaluma, akipanga ratiba yake kwa umakini ili kuhakikisha anaweza kusoma kila somo kwa ufanisi. Jambo la kwanza alilolenga ni kuimarisha maeneo aliyohisi yalikuwa dhaifu alipokuwa Kidato cha Nne.

Kila siku baada ya masomo ya darasani, Briana alijitenga na marafiki ili kusoma vitabu vya ziada na kufanya mazoezi ya maswali magumu. Alijua kuwa njia pekee ya kufikia malengo yake ilikuwa kufanya kazi kwa bidii. Mara nyingi alijiuliza, “Je, nimefanya vya kutosha leo? Je, nipo tayari kufaulu zaidi ya vile ninavyotarajia?”

Hata hivyo, mwaka wa kwanza wa Kidato cha Tano ulikuwa na changamoto nyingi. Briana alikumbana na ugumu wa kuelewa baadhi ya mada mpya, hasa somo la Hisabati ambalo lilionekana kumlemea kidogo. Lakini, hakukata tamaa. Alikumbuka sauti ya Kelvin ikimhimiza, na hilo lilimpa nguvu ya kuomba msaada kwa walimu wake wapya, ambao walimwona kama binti mwenye bidii ya ajabu.

Wakati huohuo, kule shuleni kwa Kelvin, mambo yalikuwa yameanza kuwa tulivu. Kelvin alikuwa akiendelea kufundisha, lakini kila usiku alikuwa akipitia barua na ujumbe wa Briana, akisubiri kwa hamu siku ambayo wawili hao wangeungana tena bila vizuizi vya sheria za shule.

**Inaendelea Episode 14...**