Safari ya kuelekea kusikoonekana ilianza. Kaka Godfrey hakuwa akiongea, alikuwa akigonga vidole vyake kwenye usukani huku akivuta sigara ambayo harufu yake ilikuwa kali na ya kigeni. Haikuwa harufu ya tumbaku ya kawaida, ilikuwa kama harufu ya udi uliopuliziwa kwenye nyama mbichi.

"Kaka, mbona duka limepita?" niliuliza kwa sauti iliyokuwa inatetemeka nilipoona tukipita barabara inayoelekea kwenye Pharmacy yetu kubwa.

Godfrey hakugeuka. Alitabasamu tu, tabasamu ambalo halikufika kwenye macho yake. "Duka ni matokeo tu, mdogo wangu. Nataka nikuonyeshe chanzo. Ulisema umemwona Baba, au siyo? Basi leo nakwenda kukupa nafasi ya kuongea naye vizuri."

Moyo wangu ulilipuka kwa hofu. Tulitoka nje ya mji na kuanza kuingia kwenye barabara ya vumbi inayoelekea kwenye msitu mnene uliokuwa nje kidogo ya mji—msitu ule ule niliokuwa nauota kila usiku! Kila mti niliouona ulionekana kunijua. Kila tawi lilikuwa kama mkono unaonitaka nigeuke nimbie.

Baada ya nusu saa, tulifika kwenye nyumba moja ya kizamani sana iliyozungukwa na kuta ndefu za mawe. Geti lilifunguliwa na mzee mmoja aliyekuwa na kovu kubwa usoni, naye hakuongea neno. Tulishuka.

"Ingia ndani," Godfrey aliamuru.

Ndani ya ile nyumba hakukuwa na fanicha za kisasa. Kulikuwa na harufu ile ile ya ajabu, na kuta zilikuwa zimejaa picha za watu wengi—baadhi niliwatambua kama wafanyabiashara wakubwa waliofariki kwa ajali au magonjwa ya ghafla. Katikati ya picha hizo, kulikuwa na picha ya Baba, lakini ilikuwa imepakwa damu kavu kwenye upande wa macho.

"Unajua kwanini nilikupiga siku ile?" Godfrey aliniuliza huku akivua koti lake. "Si kwa sababu ulimwona Baba. Ni kwa sababu ulimuona akiwa ameketi kwenye kiti chako. Hicho kiti si chako, ni chake. Yeye ndiye anayefanya kazi kuanzia saa kumi na mbili alfajiri hadi saa mbili asubuhi. Yeye ndiye anayevuta wateja. Bila yeye, ile Pharmacy ni jengo tupu."

Alinipeleka hadi kwenye chumba cha nyuma kilichokuwa na pazia zito jekundu. Alilivuta lile pazia.

Niliishiwa nguvu na kuanguka kwa magoti. Pale ndani, kulikuwa na kioo kikubwa sana cha dhahabu. Lakini kile kioo hakikuwa kikionyesha sura yangu. Kilikuwa kikionyesha sura ya mtu mwingine anayefanana na mimi kwa kila kitu, isipokuwa macho yake—macho yake yalikuwa mekundu na yalikuwa na alama ya msalaba uliopinduliwa.

"Huyu hapa ndiye 'Pacha' wako wa kiroho," Godfrey alinong'ona sikioni mwangu. "Baba amechoka. Amesema anataka kupumzika. Na ili biashara iendelee, inabidi mtu mwingine achukue nafasi yake ya 'kuketi' kwenye kile kiti. Na huyo mtu... ni wewe, mdogo wangu."

Ghafla, wale walinzi waliniingia ndani na kunishika mikono. Godfrey akatoa kisu kidogo cha fedha. "Usijali, hutakufa kama Baba. Utaendelea kuonekana mtaani, utaendelea kuendesha gari lako, lakini roho yako... roho yako itakuwa inafanya kazi hapa."

---
**Usikose Episode ya 6:** *Je, mhusika atakubali kuwa kafara inayofuata? Na nini siri ya kile kioo cha dhahabu?*