Kijiji cha Keto kilianza kubadilika ndani ya usiku mmoja. Yale mabanda ya udongo yalianza kubadilika na kuwa nyumba za matofali ya kisasa, na barabara za vumbi zilijaa lami inayong’aa. Lakini mabadiliko makubwa zaidi yalikuwa kwa Keto mwenyewe. Jicho lake la tatu halikuwa la kijani kama la Zaba; lilikuwa na rangi ya dhahabu iliyofifia, likitoa mwanga uliokuwa unavutia badala ya kutisha.

Keto hakufungua klabu ya usiku. Alifungua **"Kituo cha Huruma cha Keto"** (Keto’s Compassion Center).

Alianza kwa kujenga kanisa kubwa na kituo cha kutoa misaada kwa wajane na mayatima. Watu walimwona kama mtakatifu. Waliamini kuwa kifo cha mama yake na kaka yake kilimpa Keto upako wa ajabu. Lakini hawakujua kuwa kila msaada aliotoa, ulikuwa na mkataba wa damu uliokaa ndani ya ile pete ya shaba.

"Keto ni nabii! Keto ni mkombozi wetu!" wanawake wa kijijini walikuwa wakipiga yowe la sifa.

Lakini sharti lilikuwa la siri. Kila mwanamke aliyekuja kuomba msaada wa kimasomo kwa wanaye, au matibabu ya ugonjwa sugu, alipewa chumba maalum ndani ya kile kituo "kufanya maombi ya usiku mzima".

Saa nane ya usiku, Keto alikuwa akiingia kwenye vyumba hivyo. Hakuwa na sura ya mnyama kama Zaba; alikuwa na sura ya kimalaika. Alikuwa akitumia maneno ya faraja na upendo kuwavua nguo wanawake wale.

"Mungu amekuona, mama. Ruhusu neema yangu ipite ndani yako ili baraka zifike kwa wanao," Keto alinong’ona akimshika kiuno mwanamke mmoja mjane aliyekuwa akitafuta ada ya chuo kwa binti yake.

Mwanamke yule alijilaza kwenye shuka nyeupe za hariri, akiamini anafanya ibada. Keto alimwingilia kwa upole wa nyoka, akimwaga mbegu zake ambazo safari hii hazikuwa za kijivu, bali zilikuwa na rangi ya dhahabu. Radhi aliyokuwa akiitoa Keto ilikuwa ya kulevya; wanawake wale walikuwa wakitoka asubuhi wakiwa wamepagawa, wakiamini wameguswa na mkono wa mungu, wasijue kuwa Keto amechota miaka kumi ya uhai wao na kuigeuza kuwa mali.

Wakati Keto akijenga ufalme wake wa "utakatifu" kijijini, mjini Masaki, mke wa Jaji alijifungua.

Zoezi la uzazi lilikuwa la siri, likiongozwa na roho ya Lila iliyokuwa imerejea kwa sura mpya. Alizaliwa mtoto wa kike mrembo sana, mwenye nywele ndefu nyeusi na macho ambayo ndani yake kulikuwa na alama ya nyota. Walimwita **Lilitu**. Lilitu hakuwa akilia; alikuwa akicheka kila anapoona damu.

"Mume wangu yuko kijijini," mke wa Jaji alisema akimnyonyesha Lilitu damu badala ya maziwa. "Anajifanya mtakatifu. Lilitu, utakapofikisha siku saba, utaenda kumchukua baba yako."

Kijijini, Keto alianza kuhisi kiu ambayo haitoshelezwi na wanawake wa kawaida. Alianza kutamani damu ya kifalme. Usiku mmoja, akiwa katikati ya "maombi" na mke wa mkuu wa wilaya, jicho lake la tatu liling'aa kwa nguvu. Aliona picha ya mtoto mchanga (Lilitu) akija kuelekea kijijini kwa kasi ya upepo.

Keto alishtuka na kumwacha yule mwanamke akiwa njiani. Alitoka nje na kukuta mti wa mwembe umeanza kutoa matunda ya dhahabu, lakini ndani yake yamejaa funza.

"Zaba alikosea njia, lakini mimi nitaimiliki dunia nzima kwa jina la 'Upendo'," Keto alisema huku pete yake ya shaba ikianza kumla nyama ya kidole chake, ikitaka kuungana na mfupa kabisa.

---

**Utangulizi wa Sehemu ya 20: HARUSI YA DAMU**
Lilitu anafika kijijini akiwa na umri wa siku saba lakini anaonekana kama binti wa miaka kumi na nane. Anadai kuwa yeye ni "Mchumba wa Kimungu" aliyetumwa kwa Keto. Keto anapanga harusi kubwa kuliko zote duniani, lakini sharti la harusi hiyo ni kwamba kila mgeni atakayehudhuria lazima anywe mvinyo uliochanganywa na mbegu za Keto. Je, kijiji kizima kitageuka kuwa mashetani? Usikose **Sehemu ya 20: HARUSI YA DAMU.**