Nilihisi kama ardhi inatetemeka chini ya miguu yangu. Sauti ya mawimbi ya bahari iliyokuwa ikisikika ndani ya ile nyumba ya ibada ilikuwa na uzito wa ajabu, ikikumbusha sauti ya kiumbe kikubwa kinachovuta pumzi.

Mzee wa Kiroho alichukua chupa ndogo ya mafuta na kunipaka kwenye kiganja cha mkono wangu wa kulia. Ghafla, ule mkono ulianza kutoa joto kali, na kovu moja la herufi za ajabu nililokuwa nalo tangu nioe Munil lilianza kufutika.

*(Sauti: Sssssssss... – Sauti ya kovu likifutika kama chuma cha moto kwenye maji)*

"Safari hii si ya kwenda kutafuta utajiri," Mzee aliniambia huku akinitazama kwa ukali. "Hii ni safari ya ukombozi. Ukigeuka nyuma, au ukiyatamani maisha ya kifahari uliyoyapoteza, utageuka kuwa jiwe la chumvi chini ya bahari."

Happy alitaka kunifuata, lakini Mzee alimzuia. "Wewe baki hapa. Maombi yako ndiyo yatakayokuwa oksijeni ya kaka yako akiwa kule kwenye vilindi vya maji."

Nilielekea mlangoni. Nje, giza lilikuwa nene, lakini kule upeo wa macho kuelekea mashariki, kulikuwa na mwanga mwekundu wa ajabu unaoashiria upande wa Bagamoyo. Niliingia kwenye lile gari la mzee dereva, ambaye safari hii alikuwa amenyamaza kimya, uso wake ukiwa umekakamaa.

*(Sauti: Vroom! – Gari likiondoka kwa kasi ya ajabu)*

Tulipokuwa tukikaribia ufukwe wa Bagamoyo, harufu ya udi ilirudi tena, safari hii ikiwa imechanganyika na harufu ya **samaki waliokufa**. Niliona kivuli cha Munil kikitokea barabarani na kupotea, kana kwamba anatucheka.

Tulifika ufukweni saa tisa za usiku. Bahari ilikuwa imechafuka, mawimbi yakigonga miamba kwa kishindo kikuu.

*(Sauti: Shuaaaaa! BOOOM! – Mawimbi yakipasuka kwenye miamba)*

"Shuka mwanangu," dereva aliniambia. "Hatua tano kuelekea majini, kisha taja jina la mama yako mara tatu. Ukiona maji yanatulia na kutengeneza njia, pita bila kupepesa macho."

Nilishuka na kuanza kutembea kuelekea majini. Kila hatua niliyopiga, nilihisi miguu yangu ikizama kwenye mchanga uliokuwa na baridi ya kifo. Nilipofika maji ya magoti, nilisimama.

"Mama! Mama! Mama!" nilipaza sauti.

Ghafla, bahari ilipasuka katikati. Maji yalisimama upande wa kulia na kushoto kama kuta za kioo, na katikati kukatokea njia ya mchanga mweupe unaong'aa. Lakini mbele ya ile njia, alikuwa amesimama Munil, akiwa ameshikilia mkufu wa dhahabu uliokuwa na **kichwa cha binadamu** kikilia.

*(Sauti: [Sauti ya kulia kwa mbali]: Mwanangu... rudi... mwanangu...)*

"Karibu nyumbani, mume wangu," Munil alisema huku akicheka, na safari hii miguu yake haikuwa na kwato, bali ilikuwa ni **miguu ya mbuzi mweusi**. "Baba amekusubiri kwa hamu. Ana kiu, na amesema leo hataki sadaka ya dada yako... anataka moyo wako ukiwa hai."

Nilipiga hatua ya kwanza kuingia kwenye ile njia ya maji. Mara moja, kuta za maji zilianza kutoa viumbe wenye sura za nusu binadamu nusu samaki, wakinitolea kucha zao ndefu.

*(Sauti: Hiss... Hiss... – Viumbe vya baharini vikitoea milio ya kishari)*

Niliushika ule mkono uliopakwa mafuta, nikauweka kifuani. "Sitarudi nyuma!" nilisema kwa sauti ya mamlaka niliyopewa.

Munil alikasirika, akajigeuza kuwa nyoka mkubwa wa kijani na kuanza kuteleza kwa kasi kuelekea nilipo, mdomo wake ukiwa wazi na meno ya sumu yakitiririka ute.

*(Sauti: Sssssssssss! – Nyoka mkubwa akishambulia)*

---
**Itaendelea Episode 12: VILINDI VYA KUZIMU.**