Nilihisi kama nimepoteza fahamu nikiwa macho. Kila neno nililomwambia dada yangu kwenye simu lilihisi kama msumari wa moto unaochoma koo langu. Niliketi kwenye kile kiti cha dhahabu, lakini kilihisi kama kimetengenezwa kwa miiba.

Dakika zilikuwa zinayoma kama saa. Nilisikia kishindo cha gari kikirudi nyumbani na kusimama nje ya geti.

*(Sauti: Skriiii... – Sauti ya breki za gari nje ya geti)*

Moyo wangu ulianza kupiga kwa nguvu kiasi cha kuhisi kifua kinapasuka. Munil alisimama mlangoni, uso wake ukiwa na nuru ya ushindi. Alifungua mlango kwa ishara ya mkono, na dada yangu mdogo, Happy, akaingia ndani huku akiwa amebeba mfuko wake wa nguo.

"Kaka! Kaka yangu!" Happy alikimbia na kunikumbatia. Alikuwa anatetemeka. "Asante kwa kunileta hapa, kule stendi nilihisi watu wananifuata, nilihisi baridi kali sana."

*(Sauti: Sob... sob... – Sauti ya Happy akilia kwa furaha na hofu)*

Nilipomkumbatia Happy, nilihisi joto la binadamu wa kweli—joto ambalo nilikuwa nimelisahau tangu nianze kuishi na Munil. Lakini mara moja, ubaridi wa Munil ulitawala chumba pale alipomsogelea Happy.

"Karibu sana shemeji," Munil alisema huku akimshika Happy bega. Happy alishtuka na kurudi nyuma kidogo, macho yake yakimtazama Munil kwa mashaka makubwa.

"Kaka... huyu ndiye mkeo?" Happy aliniuliza kwa sauti ya chini. "Mbona... mbona anaonekana tofauti? Na kwanini ndani ya nyumba hii kuna harufu ya bahari wakati tuko Kibaha?"

*(Sauti: Sniff... sniff... – Happy akinusa harufu ya ajabu iliyokuwemo)*

Munil alicheka kicheko kile cha mwangwi. "Ni marashi tu shemeji. Karibu ukae, nimekuandalia chakula kizuri sana."

Munil alimwongoza Happy kuelekea mezani. Lakini kabla hawajafika, Happy alikiona kile kibuyu cha dhahabu kilichokuwa katikati ya sebule. Alisimama ghafla, uso wake ukabadilika na kuwa mweupe.

"Kaka! Kile ni nini? Kwanini kile kibuyu kinatoa sauti ya watu wakilia?"

*(Sauti: [Sauti ya chini kabisa]: Nisaidie... Happy... nisaidie...)*

Moyo ulinilipuka. Nilijua kuwa Happy ana uwezo wa kipekee wa kuhisi mambo tangu akiwa mdogo. Munil aligeuka, macho yake yakabadilika na kuwa mekundu kama makaa ya moto kwa sekunde moja tu.

"Kibuyu kile ni mapambo tu mwanangu," Munil alisema, sauti yake sasa ikiwa nzito na ya kuamrisha. "Kaa chini ule chakula."

Happy alitaka kukataa, lakini ghafla akaonekana kama mtu aliyepagawa. Alikaa mezani na kuanza kula kwa kasi, bila hata kuangalia kile anachokula. Macho yake yalikuwa yamefumbuliwa lakini hakuwa akiona kitu.

*(Sauti: Munch... munch... munch... – Sauti ya mtu anayekula kwa pupa bila hiari)*

Nilitaka kupiga kelele nimwambie asile, lakini nilihisi mkono wa baridi ukiziba mdomo wangu ingawa hakuna mtu aliyekuwa karibu nami. Munil alinigeukia, akichezesha ulimi wake uliokuwa na ncha mbili.

"Maandalizi yameisha mume wangu. Kibuyu kinasubiri kafara yake ya kwanza ya damu ya ukoo wetu. Usiku wa leo, Happy atalala... na hataamka tena."

Giza lilianza kuingia kwa kasi ya ajabu, na nje ya lile ghorofa letu, nikaona viumbe vingi vya ajabu vyenye vichwa vya mbuzi vimezunguka nyumba, vikisubiri karamu ianze.

*(Sauti: Bleat... bleat... – Sauti za kiumbe chenye sauti ya mbuzi lakini nzito)*

Niliangalia kwenye kibuyu, kile kitambaa chekundu kilikuwa kimeanza kuloa damu mbichi ambayo ilikuwa ikitiririka sakafuni kuelekea miguuni mwa Happy.

---
**Itaendelea Episode 8: USIKU WA MAOMBOLEZO.**