Episode 4: MSAMARIA WA GIZANI
Baridi kali ya alfajiri ilimwamsha Esta kutoka kwenye giza zito la kupoteza fahamu. Alijikuta amelala kando ya mtaro wa maji machafu, mahali fulani ambapo hakuweza kupatambua. Mwili wake ulikuwa na ganzi, lakini maumivu makali yaliyokuwa yakichoma sehemu zake za siri na kichwani yalimkumbusha unyama uliotokea saa chache zilizopita.
Nguo zake zilikuwa zimechanika, zikimwacha nusu uchi katikati ya vumbi na tope. Alijaribu kusema, lakini koo lake lilikuwa limekauka na kutoa sauti ya kukwaruza tu. Machozi yalimtoka, yakichanganyika na damu iliyokuwa imeganda usoni mwake.
"Mungu... kwanini mimi?" alijisemea kwa unyonge, akijaribu kuvuta khanga iliyokuwa imetupwa kando yake ili kusitiri mwili wake uliodhalilishwa.
Ghafla, alisikia sauti ya kishindo cha gari ikikaribia. Nuru ya taa za gari ilimulika mwili wake, ikimfanya afumbe macho kwa maumivu. Moyo wake ulidunda kwa hofu—je, ni wale wanyama wamerudi kumalizia kazi yao? Alijikunyata, akitetemeka kama jani lililoanguka mtini.
Mlango wa gari ulifunguka. Hatua nzito za viatu vya buti zilimsogelea. Esta alijizuia kupumua, akisubiri pigo la mwisho. Lakini badala ya pigo, alihisi koti zito na lenye joto likitua juu ya mwili wake.
"Dada... Mungu wangu! Nini kimekupata?" Sauti hiyo ilikuwa ya kiume, lakini ilikuwa tofauti. Haikuwa na ule ukatili wa Frank; ilikuwa sauti iliyojaa mshtuko na huruma ya kweli.
Esta alifungua macho kidogo. Alimuona mwanaume mrefu, mwenye kifua kipana, amevaa sare za usalama. Alikuwa ni **Mido**. Macho ya Mido yalikutana na ya Esta, na kwa mara ya kwanza tangu usiku ule, Esta aliona mwanga wa ubinadamu. Mido hakumtazama Esta kama "kitu" cha kutumia, bali kama mwanadamu anayehitaji msaada wa haraka.
"Usiogope, mimi ni askari. Naitwa Mido. Nitakusaidia," Mido alisema kwa sauti ya upole, huku akimnyanyua Esta taratibu mikononi mwake.
Esta alijihisi mwepesi kama unyoya mikononi mwa mwanaume huyo. Harufu ya Mido ilikuwa ya sabuni ya kawaida na harufu ya kiume ya kiungwana, jambo lililomfanya Esta ajihisi salama kwa sekunde chache. Mido alimweka Esta kwenye kiti cha nyuma cha gari yake, akahakikisha koti lake limemsitiri vizuri.
"Kaka... wameniharibu..." Esta aliguna kwa sauti ya chini kabisa kabla ya giza kuanza kumrudia tena.
"Vumilia Esta, nakupeleka hospitali. Hutakufa, nakuahidi," Mido alijibu huku akiwasha gari na kuiondoa kwa kasi kuelekea hospitali ya karibu.
Akiwa kwenye gari, Mido alikuwa akimtazama Esta kupitia kioo cha mbele. Hasira ilikuwa ikimchemka moyoni mwake—kuna watu wanawezaje kufanya unyama huu kwa binti mdogo na mrembo kiasi hiki? Alishika usukani kwa nguvu, akijiapiza kuwa lazima atajua nini kimetokea.
Hospitali ya kwanza waliofika ilikuwa imetulia. Mido alimbeba Esta na kukimbia naye kuelekea mapokezi. "Nesi! Haraka! Huyu binti ameshambuliwa vibaya!"
Mido hakujua kuwa kitendo hiki cha uokoaji kingekuwa mwanzo wa safari ndefu iliyojaa siri, mapenzi, na mateso mapya. Alikuwa ameokoa mwili wa Esta, lakini hakuwa na uhakika kama angeweza kuokoa roho yake iliyokuwa imevunjika vipande vipande.
---
**Je, madaktari wataweza kuokoa afya ya Esta? Na nini kitatokea Mido atakapoanza kugundua kuwa kesi hii inahusisha watu wenye nguvu mjini?**
*Usikose Sehemu ya 5: **MATIBABU NA MACHUNGU YA SIRI.***
Nguo zake zilikuwa zimechanika, zikimwacha nusu uchi katikati ya vumbi na tope. Alijaribu kusema, lakini koo lake lilikuwa limekauka na kutoa sauti ya kukwaruza tu. Machozi yalimtoka, yakichanganyika na damu iliyokuwa imeganda usoni mwake.
"Mungu... kwanini mimi?" alijisemea kwa unyonge, akijaribu kuvuta khanga iliyokuwa imetupwa kando yake ili kusitiri mwili wake uliodhalilishwa.
Ghafla, alisikia sauti ya kishindo cha gari ikikaribia. Nuru ya taa za gari ilimulika mwili wake, ikimfanya afumbe macho kwa maumivu. Moyo wake ulidunda kwa hofu—je, ni wale wanyama wamerudi kumalizia kazi yao? Alijikunyata, akitetemeka kama jani lililoanguka mtini.
Mlango wa gari ulifunguka. Hatua nzito za viatu vya buti zilimsogelea. Esta alijizuia kupumua, akisubiri pigo la mwisho. Lakini badala ya pigo, alihisi koti zito na lenye joto likitua juu ya mwili wake.
"Dada... Mungu wangu! Nini kimekupata?" Sauti hiyo ilikuwa ya kiume, lakini ilikuwa tofauti. Haikuwa na ule ukatili wa Frank; ilikuwa sauti iliyojaa mshtuko na huruma ya kweli.
Esta alifungua macho kidogo. Alimuona mwanaume mrefu, mwenye kifua kipana, amevaa sare za usalama. Alikuwa ni **Mido**. Macho ya Mido yalikutana na ya Esta, na kwa mara ya kwanza tangu usiku ule, Esta aliona mwanga wa ubinadamu. Mido hakumtazama Esta kama "kitu" cha kutumia, bali kama mwanadamu anayehitaji msaada wa haraka.
"Usiogope, mimi ni askari. Naitwa Mido. Nitakusaidia," Mido alisema kwa sauti ya upole, huku akimnyanyua Esta taratibu mikononi mwake.
Esta alijihisi mwepesi kama unyoya mikononi mwa mwanaume huyo. Harufu ya Mido ilikuwa ya sabuni ya kawaida na harufu ya kiume ya kiungwana, jambo lililomfanya Esta ajihisi salama kwa sekunde chache. Mido alimweka Esta kwenye kiti cha nyuma cha gari yake, akahakikisha koti lake limemsitiri vizuri.
"Kaka... wameniharibu..." Esta aliguna kwa sauti ya chini kabisa kabla ya giza kuanza kumrudia tena.
"Vumilia Esta, nakupeleka hospitali. Hutakufa, nakuahidi," Mido alijibu huku akiwasha gari na kuiondoa kwa kasi kuelekea hospitali ya karibu.
Akiwa kwenye gari, Mido alikuwa akimtazama Esta kupitia kioo cha mbele. Hasira ilikuwa ikimchemka moyoni mwake—kuna watu wanawezaje kufanya unyama huu kwa binti mdogo na mrembo kiasi hiki? Alishika usukani kwa nguvu, akijiapiza kuwa lazima atajua nini kimetokea.
Hospitali ya kwanza waliofika ilikuwa imetulia. Mido alimbeba Esta na kukimbia naye kuelekea mapokezi. "Nesi! Haraka! Huyu binti ameshambuliwa vibaya!"
Mido hakujua kuwa kitendo hiki cha uokoaji kingekuwa mwanzo wa safari ndefu iliyojaa siri, mapenzi, na mateso mapya. Alikuwa ameokoa mwili wa Esta, lakini hakuwa na uhakika kama angeweza kuokoa roho yake iliyokuwa imevunjika vipande vipande.
---
**Je, madaktari wataweza kuokoa afya ya Esta? Na nini kitatokea Mido atakapoanza kugundua kuwa kesi hii inahusisha watu wenye nguvu mjini?**
*Usikose Sehemu ya 5: **MATIBABU NA MACHUNGU YA SIRI.***