Giza la usiku lilianza kupisha alfajiri ya kijivu, alfajiri iliyobeba harufu ya usaliti na chuki iliyokomaa. Nyumba ambayo zamani ilikuwa kimbilio la amani, sasa ilikuwa kama gofu lililojaa mizimu ya dhambi.

Hali ya hewa asubuhi hiyo ilikuwa nzito kiasi kwamba hata hewa ilionekana kukwama kooni. Baturi aliamka akiwa na macho yaliyovimba, uso wake ukiwa umepoteza nuru yote. Alitoka chumbani kwake akiwa amebeba begi la nguo za Sharifa na kulitupa katikati ya sebule kwa kishindo.

*"Sharifa! Toka nje!"* Baturi alipiga kelele kwa sauti iliyopasuka.

Sharifa alitoka chumbani kwake taratibu, akiwa amevaa kishati chepesi ambacho kilikuwa kikichora kila kiungo cha mwili wake kwa makusudi. Hakupatwa na hofu; badala yake, alijinyoosha kwa madoido mbele ya dada yake, akijifanya kupiga miayo.

*"Dada, kelele za asubuhi hizi hazijengi. Si nilikuambia tumbo linaniuma?"* Sharifa alisema huku akijishika tumbo taratibu, macho yake yakimtafuta Iddi aliyekuwa ameketi kona ya sofa, akionekana kama mfungwa anayesubiri hukumu ya kifo.

Baturi alimkaribia mdogo wake, pumzi zake zikimtoka kwa hasira. *"Hata uumwe na roho, leo hurudi kijijini! Iddi, mchukue huyu mwanamke wako mpeleke stendi sasa hivi kabla sijafanya kitu ambacho nitajuta maisha yangu yote!"*

Iddi alinyanyuka kwa unyonge, lakini kabla hajashika begi, Sharifa alicheka kicheko cha dharau kilichomfanya Baturi apate ganzi.

*"Dada, unadhani nikiondoka hapa shemeji atabaki na wewe? Unadhani anavutiwa na hiyo sura yako iliyokauka kwa mawazo ya vitumbua? Iddi anahitaji mwanamke anayemchangamsha, mwanamke anayejua kumpa 'mshindo' wa nguvu kama ninaompa mimi,"* Sharifa alitembea kuelekea kwa Iddi na kupitisha mkono wake kwenye bega la shemeji yake mbele ya Baturi.

Baturi alihisi kama amepigwa na radi. Usaliti wa Iddi ulikuwa unamuuma, lakini dharau za Sharifa zilikuwa zinamchoma kama mkuki wa moto. Alinyanyuka na kutaka kumrukia Sharifa tena, lakini Iddi alimshika mikono mkewe.

*"Baturi, inatosha! Acha Sharifa abaki kwanza. Hawezi kusafiri akiwa anaumwa,"* Iddi alijikuta akimtetea Sharifa, si kwa kupenda, bali kwa hofu ya siri zake ambazo Sharifa alitishia kuzivuja.

Baturi alimtazama mumewe, kisha akamtazama mdogo wake. Aligundua kuwa ameshapoteza vita ndani ya nyumba yake mwenyewe. Alichukua kanga yake, akajifunga kiunoni, na kusema kwa sauti ya chini yenye uchungu: *"Mungu anawaona. Iddi, kuanzia leo, mimi na wewe basi. Na wewe Sharifa, furahia ushindi wako, lakini kumbuka damu ni nzito kuliko maji."*

Baturi alitoka nje na kuelekea chumbani kwake, akifunga mlango kwa kishindo. Iddi alibaki ameduwaa, lakini Sharifa hakupoteza muda. Alimgeukia Iddi na kumvuta kwa nguvu, akimkumbatia huku akizipeleka mikono yake kwenye maeneo nyeti ya Iddi.

*"Sasa nyumba ni yetu shemeji... dada ameshajitoa,"* Sharifa alinong'ona kwa sauti ya kishawishi, akianza kumvua Iddi shati lake.

Iddi alikuwa na hofu, lakini uchu ulimtawala. Alimbeba Sharifa na kumweka juu ya meza ya chakula, hapo hapo sebuleni. Alizivuta kanga za Sharifa na kuachia utamu wote wazi.

Walizama kwenye mahaba ya kijeuri, wakipigana pampu za nguvu huku miguno ya Sharifa ikisikika kote nyumbani, ikimchoma Baturi aliyekuwa akilia chumbani kwake. Sharifa alikuwa akikatika kwa madoido, akijua kuwa sasa amekuwa "malkia" wa nyumba ile. Iddi alikuwa akimwaga "shawa" zake kwa fujo, akihisi kama anafanya mapinduzi ya mwisho.

Lakini katikati ya utamu huo, Sharifa alihisi kichefuchefu kikali kikimrudi. Alijaribu kuzuia lakini akajikuta akimtapikia Iddi kifuani.

**Sehemu ya 13: UKWELI ULIOCHACHA**
**ITAENDELEA...**