Episode 11: MBIO ZA USIKU NA KIVULI CHA LAANA
Jonas alikuwa akiliendesha lile gari la kizamani kwa kasi ya ajabu, akikatiza mitaa ya giza ya kuelekea nje ya jiji la Arusha. Damu iliyokuwa ikimtoka begani ilikuwa imeanza kulowesha shati lake, ikitengeneza doa jekundu ambalo lilionekana kama ramani ya dhambi zake. Kila mara alipokanyaga breki au kugeuza usukani, maumivu makali yalimchoma, yakimkumbusha uso wa Halima na mlio wa risasi uliokaribia kumuua.
"Lazima nifike Moshi kabla asubuhi haijachomoza," Jonas alinong'ona huku akijifuta jasho lililochanganyika na damu usoni.
Alijua barabara kuu ya Arusha-Moshi ingekuwa na vizuizi vingi vya polisi, hivyo aliamua kupita njia za panya zinazopita katikati ya mashamba ya kahawa na vijiji vya ndani. Giza lilikuwa nene, na taa za lile gari zilikuwa hafifu, zikimulika miti iliyokuwa ikipita kama mizimu inayomzomea.
Ghafla, akiwa katikati ya msitu mdogo, gari lilianza kutoa sauti ya kukwaruza kisha injini ikazima kabisa.
"Hapana! Sio sasa!" Jonas alipiga usukani kwa hasira.
Alijitupa nje ya gari na kufungua boneti. Moshi mweupe ulimvukuta usoni. Gari lilikuwa limechemsha kutokana na kasi na uchakavu. Alibaki amesimama peke yake katikati ya giza totoro, akisikia sauti za wadudu wa usiku na upepo uliokuwa ukivuma kwa nguvu. Alihisi upweke ambao hajawahi kuuhisi maishani mwake.
Akiwa bado ameduwaa, alisikia sauti ya kicheko chepesi cha kike kikitokea nyuma ya miti.
"Nani huyo?" Jonas aliuliza huku akishika kisu chake cha jikoni, mikono ikitetemeka.
Hakuna aliyejibu, lakini kivuli cha mwanamke kilitokea kwa mbali kikitembea taratibu kuelekea upande wake. Kilikuwa kikifanana na Erica — yule binti aliyekufa kwa kunywa sumu kwa sababu yake. Jonas alirudi nyuma mpaka akajigonga kwenye gari.
"Erica... kama ni wewe, nisamehe," Jonas aliomba kwa sauti ya chini, akipiga magoti. "Sikutegemea yafike huku. Sikutaka ufe!"
Kivuli kile kilisimama mita chache mbele yake. Haikuwa Erica. Alikuwa ni binti mwingine, mrembo sana, aliyevaa mavazi ya kijijini na alikuwa amebeba ndoo ya maji kichwani. Alimtazama Jonas kwa mshangao na huruma.
"Kaka, mbona unalia na kuongea na watu wasiokuwepo?" binti yule aliuliza kwa sauti tamu. "Na mbona una damu nyingi kiasi hicho?"
Jonas alipumua kwa nguvu, akijaribu kutuliza mapigo ya moyo wake. "Nimepata ajali... nahitaji msaada."
Binti yule alimtazama Jonas kwa muda, kisha akatabasamu tabasamu ambalo kwa Jonas lilionekana kama nuru katikati ya giza. "Njoo kwetu, ni hapo mbele kidogo. Mama yangu ni muuguzi, atakusaidia kutibu hilo jeraha. Unaitwa nani kaka?"
Jonas alisita. Hakutaka kutumia jina lake halisi ambalo sasa lilikuwa kwenye orodha ya watu wanaosakwa na polisi. Alimtazama yule binti, kisha akasema jina la kwanza lililomjia kichwani.
"Naitwa... naitwa Juma."
Hakujua kuwa kwa kufuata binti huyu kijijini, alikuwa anaingia kwenye mtego mwingine ambao hakuutegemea kabisa. Mtego ambao ungemlazimisha kulipia kila dhambi aliyoifanya mjini kwa gharama ya juu zaidi.
**INAENDELEA SEHEMU YA 12...**
"Lazima nifike Moshi kabla asubuhi haijachomoza," Jonas alinong'ona huku akijifuta jasho lililochanganyika na damu usoni.
Alijua barabara kuu ya Arusha-Moshi ingekuwa na vizuizi vingi vya polisi, hivyo aliamua kupita njia za panya zinazopita katikati ya mashamba ya kahawa na vijiji vya ndani. Giza lilikuwa nene, na taa za lile gari zilikuwa hafifu, zikimulika miti iliyokuwa ikipita kama mizimu inayomzomea.
Ghafla, akiwa katikati ya msitu mdogo, gari lilianza kutoa sauti ya kukwaruza kisha injini ikazima kabisa.
"Hapana! Sio sasa!" Jonas alipiga usukani kwa hasira.
Alijitupa nje ya gari na kufungua boneti. Moshi mweupe ulimvukuta usoni. Gari lilikuwa limechemsha kutokana na kasi na uchakavu. Alibaki amesimama peke yake katikati ya giza totoro, akisikia sauti za wadudu wa usiku na upepo uliokuwa ukivuma kwa nguvu. Alihisi upweke ambao hajawahi kuuhisi maishani mwake.
Akiwa bado ameduwaa, alisikia sauti ya kicheko chepesi cha kike kikitokea nyuma ya miti.
"Nani huyo?" Jonas aliuliza huku akishika kisu chake cha jikoni, mikono ikitetemeka.
Hakuna aliyejibu, lakini kivuli cha mwanamke kilitokea kwa mbali kikitembea taratibu kuelekea upande wake. Kilikuwa kikifanana na Erica — yule binti aliyekufa kwa kunywa sumu kwa sababu yake. Jonas alirudi nyuma mpaka akajigonga kwenye gari.
"Erica... kama ni wewe, nisamehe," Jonas aliomba kwa sauti ya chini, akipiga magoti. "Sikutegemea yafike huku. Sikutaka ufe!"
Kivuli kile kilisimama mita chache mbele yake. Haikuwa Erica. Alikuwa ni binti mwingine, mrembo sana, aliyevaa mavazi ya kijijini na alikuwa amebeba ndoo ya maji kichwani. Alimtazama Jonas kwa mshangao na huruma.
"Kaka, mbona unalia na kuongea na watu wasiokuwepo?" binti yule aliuliza kwa sauti tamu. "Na mbona una damu nyingi kiasi hicho?"
Jonas alipumua kwa nguvu, akijaribu kutuliza mapigo ya moyo wake. "Nimepata ajali... nahitaji msaada."
Binti yule alimtazama Jonas kwa muda, kisha akatabasamu tabasamu ambalo kwa Jonas lilionekana kama nuru katikati ya giza. "Njoo kwetu, ni hapo mbele kidogo. Mama yangu ni muuguzi, atakusaidia kutibu hilo jeraha. Unaitwa nani kaka?"
Jonas alisita. Hakutaka kutumia jina lake halisi ambalo sasa lilikuwa kwenye orodha ya watu wanaosakwa na polisi. Alimtazama yule binti, kisha akasema jina la kwanza lililomjia kichwani.
"Naitwa... naitwa Juma."
Hakujua kuwa kwa kufuata binti huyu kijijini, alikuwa anaingia kwenye mtego mwingine ambao hakuutegemea kabisa. Mtego ambao ungemlazimisha kulipia kila dhambi aliyoifanya mjini kwa gharama ya juu zaidi.
**INAENDELEA SEHEMU YA 12...**