Episode 12: KIVULI CHA TOBA NA HARUFU YA ARDHI
Jonas alimfuata binti yule, ambaye alijitambulisha kwa jina la **Neema**, kuelekea kwenye kijiji kilichojificha chini ya milima ya Meru. Kila hatua ilikuwa ni maumivu; damu ilikuwa imeganda kwenye shati lake, na hofu ya kumsikia mbwa wa polisi akibweka nyuma yake haikumuacha.
Walifika kwenye nyumba ndogo ya udongo iliyopakwa chokaa nyeupe, inayong'ara chini ya mwanga wa mwezi. Neema alimkaribisha Jonas ndani, ambapo harufu ya mkaa na chai ya mkandaa ilitawala.
"Mama! Kuna mgeni amepata ajali," Neema aliita.
Mwanamke mmoja mzee, mwenye uso wa amani lakini macho yaliyopenyeweza kama yanayoweza kusoma roho ya mtu, alitokea. Alimtazama Jonas kuanzia miguuni mpaka kichwani. Jonas alihisi uchi — si uchi wa nguo, bali uchi wa siri zake. Mama yule, anayejulikana kama **Bibi Maria**, hakusema neno. Alimashiria Jonas aketi kwenye kiti cha mbao.
"Hili sio jeraha la ajali ya gari, kijana," Bibi Maria alisema huku akisafisha kidonda cha Jonas kwa maji ya uvuguvugu na chumvi. "Huu ni mchubuko wa chuma cha moto... risasi imekupata."
Jonas alimeza mate, akijaribu kutafuta uongo wa kusema, lakini ulimi ulimvimbia. "Mimi... mimi ni mhasibu. Nilivamiwa na majambazi mjini."
Bibi Maria alitabasamu kwa huzuni. "Majambazi wa mjini hawaandami roho kwa kiasi hiki. Una harufu ya mtu anayekimbia kivuli chake mwenyewe, si majambazi."
Wakati Bibi Maria akimfunga bandeji, Jonas alitazama pembeni na kuona picha ya msichana mrembo ukutani ikiwa imefungwa kitambaa cheusi cha huzuni. Moyo wake ulisimama. Alikuwa ni **Erica**.
"Huyu ni nani?" Jonas aliuliza kwa sauti inayotetemeka.
"Huyo alikuwa mjukuu wangu," Bibi Maria alijibu, sauti yake ikijaa uchungu. "Alikwenda Arusha kutafuta kazi mwezi uliopita. Tulipokea habari jioni ya leo kuwa amefariki. Alijiua kwa sababu ya mtu mmoja mbaya aliyemtumia kama mnyama."
Jonas alihisi kichefuchefu kikali. Alikuwa amekimbilia hifadhi kwenye nyumba ya bibi wa binti ambaye amesababisha kifo chake. Dunia ilikuwa ndogo kuliko alivyofikiria, na sasa alikuwa amenaswa katikati ya familia ya mwathirika wake.
"Kama nikimpata huyo mtu," Neema alisema huku akishika kisu cha kukatia mboga kwa nguvu, machozi yakimlenga, "Nitamfanya ajute kwanini alizaliwa."
Jonas alijikunyata kwenye kile kiti cha mbao, akijua kuwa akishindwa kutoroka kabla asubuhi, nyumba hii ya amani itageuka kuwa machinjio yake. Lakini nje ya nyumba hiyo, sauti ya gari la polisi ilianza kusikika ikikaribia kijijini hapo. Polisi walikuwa wakifuata harufu ya mafuta na damu iliyoachwa na gari la Jonas.
**INAENDELEA SEHEMU YA 13...**
Walifika kwenye nyumba ndogo ya udongo iliyopakwa chokaa nyeupe, inayong'ara chini ya mwanga wa mwezi. Neema alimkaribisha Jonas ndani, ambapo harufu ya mkaa na chai ya mkandaa ilitawala.
"Mama! Kuna mgeni amepata ajali," Neema aliita.
Mwanamke mmoja mzee, mwenye uso wa amani lakini macho yaliyopenyeweza kama yanayoweza kusoma roho ya mtu, alitokea. Alimtazama Jonas kuanzia miguuni mpaka kichwani. Jonas alihisi uchi — si uchi wa nguo, bali uchi wa siri zake. Mama yule, anayejulikana kama **Bibi Maria**, hakusema neno. Alimashiria Jonas aketi kwenye kiti cha mbao.
"Hili sio jeraha la ajali ya gari, kijana," Bibi Maria alisema huku akisafisha kidonda cha Jonas kwa maji ya uvuguvugu na chumvi. "Huu ni mchubuko wa chuma cha moto... risasi imekupata."
Jonas alimeza mate, akijaribu kutafuta uongo wa kusema, lakini ulimi ulimvimbia. "Mimi... mimi ni mhasibu. Nilivamiwa na majambazi mjini."
Bibi Maria alitabasamu kwa huzuni. "Majambazi wa mjini hawaandami roho kwa kiasi hiki. Una harufu ya mtu anayekimbia kivuli chake mwenyewe, si majambazi."
Wakati Bibi Maria akimfunga bandeji, Jonas alitazama pembeni na kuona picha ya msichana mrembo ukutani ikiwa imefungwa kitambaa cheusi cha huzuni. Moyo wake ulisimama. Alikuwa ni **Erica**.
"Huyu ni nani?" Jonas aliuliza kwa sauti inayotetemeka.
"Huyo alikuwa mjukuu wangu," Bibi Maria alijibu, sauti yake ikijaa uchungu. "Alikwenda Arusha kutafuta kazi mwezi uliopita. Tulipokea habari jioni ya leo kuwa amefariki. Alijiua kwa sababu ya mtu mmoja mbaya aliyemtumia kama mnyama."
Jonas alihisi kichefuchefu kikali. Alikuwa amekimbilia hifadhi kwenye nyumba ya bibi wa binti ambaye amesababisha kifo chake. Dunia ilikuwa ndogo kuliko alivyofikiria, na sasa alikuwa amenaswa katikati ya familia ya mwathirika wake.
"Kama nikimpata huyo mtu," Neema alisema huku akishika kisu cha kukatia mboga kwa nguvu, machozi yakimlenga, "Nitamfanya ajute kwanini alizaliwa."
Jonas alijikunyata kwenye kile kiti cha mbao, akijua kuwa akishindwa kutoroka kabla asubuhi, nyumba hii ya amani itageuka kuwa machinjio yake. Lakini nje ya nyumba hiyo, sauti ya gari la polisi ilianza kusikika ikikaribia kijijini hapo. Polisi walikuwa wakifuata harufu ya mafuta na damu iliyoachwa na gari la Jonas.
**INAENDELEA SEHEMU YA 13...**