Kishindo cha mlango wa chuma kufungwa kilisikika kama hukumu ya mwisho masikioni mwa Jonas. Ndani ya chumba kile cha mahabusu, mwanga ulikuwa hafifu, ukitokea kwenye tundu dogo juu ya ukuta uliopauka kwa unyevunyevu. Harufu ya mrundikano wa binadamu, jasho la muda mrefu, na choo kilichoziba vilimfanya Jonas ahisi kichefuchefu kikali.

"Keti chini, bosi," mfungwa mmoja mrefu, aliyekuwa amevaa kishati kilichoraruka na misuli iliyochongoka, aliamuru. Huyu ndiye aliyekuwa anajulikana kama 'Kiongozi wa chumba'.

Jonas, akijaribu kulinda heshima yake iliyobaki, alijitahidi kusimama wima. "Mimi ni Jonas, mkurugenzi wa kampuni ya Terejo. Naomba nafasi ya kukaa."

Kicheko cha dhihaka kililipuka chumba kizima. Mfungwa yule aliyekuwa na kovu usoni alinyanyuka na kumsogelea Jonas, akimgusa bega lake lililokuwa na jeraha la risasi. Jonas alipiga ukelele wa maumivu.

"Hapa hakuna mkurugenzi, Jonas," yule mfungwa mwenye kovu alinong'ona usoni mwake, harufu ya tumbaku mbichi ikimvuka Jonas. "Hapa kuna wafungwa tu. Na sisi hapa tunachukia sana watu kama wewe—watu wanaotumia vyeo vyao kuwadhalilisha wasichana wadogo. Unajua tunafanya nini kwa watu kama wewe?"

Jonas alirudi nyuma mpaka akajigonga kwenye ukuta wa baridi. "Tafadhali... nina pesa. Nikitoka hapa nitawapa kila kitu."

"Pesa zako hazifiki hapa ndani," Kiongozi wa chumba alisema huku akimshika Jonas koo. "Hapa, sarafu yetu ni nguvu na heshima. Na wewe huna vyote."

Wakati Jonas akipata mateso hayo ndani ya mahabusu, kule nje, mchakato wa kisheria ulikuwa ukishika kasi. Mzee Kimario alikuwa amekabidhi nyaraka zote za wizi wa fedha, na Jessica alikuwa amewaleta wasichana wengine sita ambao walikuwa tayari kutoa ushahidi wa jinsi Jonas alivyowatumia kwa ahadi ya kazi.

Lakini habari kubwa zaidi ilikuwa hospitalini. Halima, akiwa bado amelazwa, alikuwa amepata fahamu. Polisi walipofika kuchukua maelezo yake, Halima alitoa siri nyingine nzito.

"Jonas hakuwa anafanya hivyo peke yake," Halima alisema kwa sauti dhaifu. "Alikuwa na mtandao wa watu wakubwa wanaonunua video za wasichana aliokuwa anawadhalilisha. Kuna kamera za siri ofisini kwake ambazo zinatuma picha moja kwa moja kwenye akaunti ya nje ya nchi."

Habari hii ilishtua jeshi la polisi. Jonas hakuwa tu mnyanyasaji, bali alikuwa sehemu ya mtandao mkubwa wa biashara haramu ya picha za utupu na udhalilishaji. Hii ilimaanisha kuwa kifungo chake hakitakuwa cha miaka michache, bali maisha yake yote yangeishia gerezani.

Usiku ulipoingia ndani ya mahabusu, Jonas alijikuta amelala sakafuni, pembeni ya choo kinachovuja, huku mwili wake ukiwa na maumivu ya kipigo alichopewa na wafungwa wenzake. Alifumba macho na kuanza kulia—si kwa ajili ya kutubu, bali kwa ajili ya kupoteza maisha ya anasa aliyoyazoea.

Ghafla, alisikia sauti ya mlango wa seli ukifunguliwa. Askari mmoja aliingia na kumulika tochi usoni mwake.

"Jonas, amka. Kuna mgeni anataka kukuona saa hii," askari yule alisema.

Jonas alishangaa. Ni nani angetaka kumuona usiku huo? Alijikokota na kufuata askari mpaka kwenye chumba cha mahojiano. Alipofika, alimkuta mwanamke mmoja ameketi, amevaa hijabu nyeusi iliyomfunika uso kiasi. Mwanamke huyo alinyanyua kichwa chake na kumtazama Jonas.

Jonas aliganda. "Wewe? Una fanya nini hapa?"

**INAENDELEA SEHEMU YA 19...**