Episode 7: ILELE CHA HOFU NA HARUFU YA KIFO
Jonas alijikuta ameketi kwenye benchi la mbao katika hospitali moja ya mbali kidogo na katikati ya jiji. Hakutaka kwenda hospitali ya karibu na ofisi kwa hofu ya kukutana na watu wanaomfahamu. Harufu ya dawa za hospitali (spirit na chlorine) ilimfanya ajisikie kichefuchefu, huku mapigo ya moyo wake yakigonga kwa nguvu kama yale ya mhalifu anayesubiri kitanzi.
"Jonas..." sauti ya muuguzi iliita kwa utulivu, lakini kwake ilisikika kama radi.
Aliinuka huku miguu ikimtekenya. Ndani ya chumba cha daktari, kulikuwa na ukimya mzito. Daktari, mwanaume wa makamo aliyevaa miwani, alikuwa ameshikilia karatasi moja ndogo. Hakusema neno kwa sekunde kadhaa, jambo ambalo lilizidi kumfanya Jonas ahisi roho inamtoka.
"Daktari, tafadhali... niambie," Jonas alinong'ona, sauti yake ikiwa imepasuka kwa hofu. "Kuna tumaini?"
Daktari alishusha miwani yake na kumtazama Jonas kwa macho ya huruma lakini yenye uzito. "Jonas, vipimo vya HIV vina hatua mbili. Kipimo hiki cha haraka kimeonyesha mistari miwili... yaani 'Reactive'. Lakini, kumbuka kuna kitu kinaitwa 'window period'. Kwa sasa, tunahitaji kupeleka sampuli zako maabara kuu kwa vipimo vya ndani zaidi."
Jonas hakusikia maelezo mengine ya daktari. Maneno "mistari miwili" yalirindima kichwani mwake kama kengele ya msiba. Alihisi dunia inageuka rangi ya giza. Alikumbuka kila sekunde ya starehe yake na Erica; jinsi alivyokuwa akijivuna na kujiona mjanja kwa kuwachezea wasichana. Sasa, kila pigo la moyo wake lilimwambia: *Umekwisha.*
Alitoka nje ya chumba cha daktari akitembea kama mlevi. Hakusubiri maelezo ya dawa wala ushauri wa nasaha. Akili yake ilikuwa imehama. Alitembea mpaka kwenye daraja moja kubwa la watembea kwa miguu. Alitazama chini, kwenye magari yanayopita kwa kasi. Wazo la kujitupa na kumaliza kila kitu lilimjia kwa nguvu.
"Huu ndio mwisho wangu," alinong'ona huku akishika chuma cha daraja. "Nimepoteza kazi, nimepoteza heshima, na sasa nimepoteza maisha yangu."
Lakini kabla hajafanya maamuzi yoyote ya kijinga, simu yake iliita. Alikuwa ni bosi wake mkuu, Mzee Kimario. Jonas alisita, lakini akapokea.
"Jonas, upo wapi?" sauti ya mzee ilikuwa na mabadiliko, haikuwa na hasira kama mwanzo, bali ilikuwa na hofu fulani. "Polisi wamefika ofisini, lakini kuna jambo lingine limejitokeza kuhusu Erica. Inabidi uje ofisini sasa hivi kabla hawajatoa kibali cha kukamata kila kitu chako."
Jonas alishtuka. Erica? Kuna nini tena? Alifuta machozi na kujikaza. Pamoja na hofu ya kifo, silika ya kutoroka na kujiokoa ilianza kufanya kazi. Alijua lazima arudi kuchukua vitu vyake muhimu na labda fedha zilizobaki kwenye akaunti yake kabla ya kutoweka kabisa mjini hapo.
Akiwa njiani kurudi ofisini, Jonas alihisi mwili wake unatetemeka. Kila mwanamke aliyekuwa akipishana naye barabarani alionekana kama Erica — mrembo lakini mwenye sumu iliyokuwa ikitafuna uhai wake.
**INAENDELEA SEHEMU YA 8...**
"Jonas..." sauti ya muuguzi iliita kwa utulivu, lakini kwake ilisikika kama radi.
Aliinuka huku miguu ikimtekenya. Ndani ya chumba cha daktari, kulikuwa na ukimya mzito. Daktari, mwanaume wa makamo aliyevaa miwani, alikuwa ameshikilia karatasi moja ndogo. Hakusema neno kwa sekunde kadhaa, jambo ambalo lilizidi kumfanya Jonas ahisi roho inamtoka.
"Daktari, tafadhali... niambie," Jonas alinong'ona, sauti yake ikiwa imepasuka kwa hofu. "Kuna tumaini?"
Daktari alishusha miwani yake na kumtazama Jonas kwa macho ya huruma lakini yenye uzito. "Jonas, vipimo vya HIV vina hatua mbili. Kipimo hiki cha haraka kimeonyesha mistari miwili... yaani 'Reactive'. Lakini, kumbuka kuna kitu kinaitwa 'window period'. Kwa sasa, tunahitaji kupeleka sampuli zako maabara kuu kwa vipimo vya ndani zaidi."
Jonas hakusikia maelezo mengine ya daktari. Maneno "mistari miwili" yalirindima kichwani mwake kama kengele ya msiba. Alihisi dunia inageuka rangi ya giza. Alikumbuka kila sekunde ya starehe yake na Erica; jinsi alivyokuwa akijivuna na kujiona mjanja kwa kuwachezea wasichana. Sasa, kila pigo la moyo wake lilimwambia: *Umekwisha.*
Alitoka nje ya chumba cha daktari akitembea kama mlevi. Hakusubiri maelezo ya dawa wala ushauri wa nasaha. Akili yake ilikuwa imehama. Alitembea mpaka kwenye daraja moja kubwa la watembea kwa miguu. Alitazama chini, kwenye magari yanayopita kwa kasi. Wazo la kujitupa na kumaliza kila kitu lilimjia kwa nguvu.
"Huu ndio mwisho wangu," alinong'ona huku akishika chuma cha daraja. "Nimepoteza kazi, nimepoteza heshima, na sasa nimepoteza maisha yangu."
Lakini kabla hajafanya maamuzi yoyote ya kijinga, simu yake iliita. Alikuwa ni bosi wake mkuu, Mzee Kimario. Jonas alisita, lakini akapokea.
"Jonas, upo wapi?" sauti ya mzee ilikuwa na mabadiliko, haikuwa na hasira kama mwanzo, bali ilikuwa na hofu fulani. "Polisi wamefika ofisini, lakini kuna jambo lingine limejitokeza kuhusu Erica. Inabidi uje ofisini sasa hivi kabla hawajatoa kibali cha kukamata kila kitu chako."
Jonas alishtuka. Erica? Kuna nini tena? Alifuta machozi na kujikaza. Pamoja na hofu ya kifo, silika ya kutoroka na kujiokoa ilianza kufanya kazi. Alijua lazima arudi kuchukua vitu vyake muhimu na labda fedha zilizobaki kwenye akaunti yake kabla ya kutoweka kabisa mjini hapo.
Akiwa njiani kurudi ofisini, Jonas alihisi mwili wake unatetemeka. Kila mwanamke aliyekuwa akipishana naye barabarani alionekana kama Erica — mrembo lakini mwenye sumu iliyokuwa ikitafuna uhai wake.
**INAENDELEA SEHEMU YA 8...**